در جنوب کوه احد، وادي رانوناء در جنوب غرب مدينه، وادي بطحان در بخش جنوبي، وادي مذينب در جنوب شرقي و وادي مهزور در شرق مدينه. وادي عقيق در غرب مدينه، از شمال تا به جنوب کشيده شده است. ورود اسلام به يثرب مردم يثرب به کعبه احترام مي گذاشتند و همه ساله براي طواف آن و عبادت بت ها، به مکه مي آمدند. به علاوه، بازارهاي مکه نيز انگيزه اي بود تا آنان به مکه بيايند و روابطي با قريش داشته باشند. از زماني که پيامبر(صلي الله عليه وآله) دعوت خويش را آشکار کرد و آيات قرآني در ميان مردم انتشار يافت، اهل يثرب به دليل همين رفت و آمدها، کم و بيش با آن آشنا شده بودند، اما حرمتي که براي قريش قائل بودند، مانع از آن شده بود که خود را به رسول خدا(صلي الله عليه وآله)نزديک کنند. نخستين بار دو نفر و در سال يازدهم شش نفر از مردم يثرب اسلام آوردند. آنها اين پيام جديد را به ديگران رساندند و در سال دوازدهم بعثت، دوازده نفر از مردم يثرب که مسلمان شده بودند، در ايام حج به ديدار رسول خدا(صلي الله عليه وآله) شتافتند. پس از آن بود که پيامبر(صلي الله عليه وآله) يکي از بهترين اصحاب خود; يعني مصعب بن عُمَير را براي تبليغ اسلام به يثرب فرستاد و در سال سيزدهم بعثت قريب هفتاد تن از مردم يثرب براي بيعت با رسول خدا(صلي الله عليه وآله) به مکه آمدند. آنان ضمن بيعت با رسول خدا(صلي الله عليه وآله) از آن حضرت خواستند تا به يثرب بيايد; و تعهد کردند که از آن حضرت دفاع خواهند کرد، همان گونه که از زن و فرزند خويش دفاع مي کنند. اين دعوت سرآغاز هجرت پيامبر(صلي الله عليه وآله) و اصحاب آن حضرت بود. چنان که در بخش نخست اين کتاب گذشت، محل بيعت آنها با رسول خدا(صلي الله عليه وآله) اندکي پايين تر از جمره عَقَبه، در راه آمدن به مکه، سمت راست، در داخل يک شعب بوده که اکنون در محل آن مسجد البيعه قرار دارد. پيش از اين در باره اين مسجد سخن گفته شد.