آثار اسلامي مکّه و مدينه - جعفريان، رسول - الصفحة ٧٨
رسيد، يکي از کارهاي اساسي خود را رسيدگي به امور حرمين شريفين قرار داد. وي به سال ١٤٠٩ قمري، تصميم گرفت، مسجد الحرام را به صورت بي سابقه اي افزايش دهد و به اصلاح و ترميم آن و اطرافش بپردازد. اين افزايش، تا اين تاريخ، بيشترين افزايشي بود که در طول تاريخ مسجد الحرام در اين مسجد صورت گرفته بود.
افزوده دوم سعودي، به طور عمده در بخش غربي مسجد صورت گرفت و محدوده اي به وسعت ٧٦٠٠٠ هزار متر مربع را در اين قسمت، به صورت يک مربع، در ضلع غربي مسجد، بر آن افزود. دو مناره بزرگ که هر يک به ارتفاع ٨٩ متر بود، در آن قسمت بنا گرديد. به علاوه، سه قبه بزرگ در ميانه سطح افزوده شده ساخته شد که هر کدام بر چهار ستون استوار، بنا گرديده است. گفتني است، تعداد مئذنه هاي فعلي مسجد الحرام، نُه عدد مي باشد.
به علاوه، اقدامات اساسي ديگري مانند بناي زيرزمين، ايجاد يک طبقه روي طبقه همکف و نيز آماده سازي سطح بالاي طبقه نخست براي اقامه نماز، از کارهايي بود که صورت گرفت. هچنين براي انتقال زائران به طبقه اول و بام آن، افزون بر سرويس پله هاي عادي، چندين بالابر برقي در قسمت هاي مختلف مسجد نصب گرديد.
جدا از رواق هاي افزوده شده، محوطه هاي بزرگي در شرق و غرب و جنوب در خارج از مسجد، بدون سقف براي اقامه نماز آماده گرديده است. مساحت تقريبي اين ميادين در شرق ـ بيرون مسعي ـ ٤٦٠٠٠ متر مربع، در جهات ديگر ٤٢٠٠٠ متر مربع و جمعاً ٨٨٠٠٠ متر مربع مي باشد.(١)
تلاش هايي نيز براي بهبود وضع تهويه هوا در مسجد الحرام صورت گرفت که بخشي از آن، از طريق وارد کردن هواي خنک به مسجد، از ميان ستون هاست که از مرکزي در بخش اجياد با فاصله ٤٥٠ متري از مسجد، تهيه و آماده و ارسال مي شود. اما بيشتر کار خنک کردن مسجد از طريق پنکه هاي سقفي است که آنها را ١٢٩٢ عدد نوشته اند.