تاريخ مکّه در دوره اسلامي مکه از ظهور اسلام تا هجرت محمد، رسول الله(صلي الله عليه وآله) در عام الفيل از مادر زاده شد و با تولد او، نور خداوندي بر کره خاکي تابيدن گرفت. طاق کسري فرو ريخت، درياچه ساوه خشکيد و آتش آتشکده فارس به خاموشي گراييد. او پدر بزرگوارش را نديد و مادرش در ششمين سال تولد فرزندش، زندگي را بدرود گفت. پس از آن، تا دو سال جدّش عبدالمطّلب، شخصيت برجسته مکه، سرپرستي او را بر عهده داشت و آنگاه که او در گذشت، ابوطالب، عموي بزرگوارش، سرپرستي اش را پذيرفت. در بيست و پنج سالگي با خديجه ازدواج کرد. و پس از گذشت پانزده سال از اين پيوند، در چهل سالگي به پيامبري برانگيخته شد. او فردي مورد اعتماد، امين و صادق بود که هر سال، يک ماه را به عبادت در غار حِر مي پرداخت و هرگز کسي از وي خاطره اي بد در ذهن نداشت و از او دروغي نشنيده بود. تا سه سال، دعوتِ آشکار و رسمي نداشت، به همين دليل توانست جمعي از مردمان پاک فطرت را به دين مبين اسلام در آورد. نخستين مسلمان، علي(عليه السلام) و دومين آن حضرت خديجه کبري(عليها السلام) بود. با آشکار شدن و رسميت يافتن دعوت، دشمني قريش نيز با اسلام و مسلمانان