عبدمناف و عبد المطّلب فرزند هاشم در مکه نفوذ فراواني داشتند. در زمان هاشم بود که مکه به مرکز تجاري مهم تبديل شد و قريش به کار تجارت در بلاد دوردست پرداخت. خداوند در سوره قريش به اين مسأله اشاره کرده، مي فرمايد: " لاِِيلاَفِ قُرَيْش * إِيلاَفِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَاءِ وَ الصَّيْفِ * فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ * الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوع وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْف " .[١] زماني که قُصَيّ بن کلاب قريش را در مکه گرد آورد، هر طايفه اي از قريش را در بخشي از مکه سکونت داد. او قسمت وجه کعبه يعني مَعلاة يا بالاي مکه را، که شامل شعب ابي طالب به سمت بالا است، به خود و فرزندانش اختصاص داد. به همين دليل همه فرزندان وي در اين بخش سکونت داشتند. او بخش اجياد (شامل اجياد کبير و صغير در پشت کوه ابوقبيس) را به بني مخزوم داد و منطقه مَسْفله مکه را در اختيار بني جُمح گذاشت. و بني سهم در ثنيّه سُفلي، که امروزه به نام شُبَيْکه شناخته مي شود، سکونت گزيدند. بني عدي (که عمر از آن تيره است) در پايين ثنيه مزبور، جايي که امروزه به جبل عمر معروف است، اسکان يافتند.[٢] ابرهه و مکه قبايل عرب طي قرنها با فرهنگ توحيدي ابراهيمي خو کرده و از گوشه و کنار جزيرة العرب براي زيارت کعبه به اين شهر مي آمدند و در ضمن در آنجا به تجارت نيز مي پرداختند. برخي از اعراب، به دلايلي که چندان مشخص نيست، به تدريج کعبه هايي در ديار خود ساختند و رنج آمدن به کعبه را از خود برداشتند. شمار اين کعبه ها را بالغ بر ده دانسته اند که البته چندان مورد توجه نبوده است. زماني که ابرهه حَبَشي از آن سوي درياي سرخ به اين سوي آمد و بر يمن

[١] قريش: ٤ ـ ١
[٢] فاکهي، اخبار مکه، ج ٣، ص ٢٦٠