...حَتّي سَلَکَ عَلَي الْبَدائِع، ثُمَّ زُقاق الْحِسْي، حَتّي أَتي الشَّيخَين حَتّي انتهي الي رأس الثنيّة[١]... فَباتَ رَسُولُ اللهِ بِالشَّيخَين .[٢] زماني که نماز مغرب و عشا درمحل مسجد الدرع خوانده شد، مشرکين که ناظر سپاه مسلمانان بودند، تا مرز و کناره حرّه جلو آمدند; وَتَدْنوا طَلائِعَهُم حَتّي تَلْصِيق بِالْحَرَّة فَلا تَصَعَّد فِيها حَتّي تَرْجع خَيْلُهُم وَيهابون موضع الحرّة و محمدبن مسلمة [٣]طليعه سپاه آنان تا نزديکي حره آمد اما وارد آنجا نشد; چرا که از وجود حره و محمد بن مسلمه در آنجا ترس داشتند. اين حرّه بايد حرّه شرقي باشد; يعني مشرکانِ مسلّط بر اين منطقه تا اين سوي مدينه به سمت حرّه شرقي و البته تا ابتداي آن آمدند. به هر روي، سحرگاه رسول خدا(صلي الله عليه وآله) برخاست و دستور داد تا راهنمايان، آنها را به محلّي هدايت کنند که داراي موقعيتي مناسب باشد: ... يُخْرِجَنا عَلَي الْقَومِ عَلي کَثَب [٤] کثب به معناي تجمع و قرب آمده است; يعني ما را به نقطه اي ببرند که در نزديکي به دشمن باشيم. در اين مسير منازل بنو حارثه بوده که ممکن است در طي مسير در چند نقطه متمرکز بوده اند ...فَسَلَکَ بِهِ في بَنُو حارِثَة ثُمَّ أَخَذَ في الأمْوال ; حضرت را از ميان بني حارثه و از باغات آنها عبور دادند. در اينجا، سپاه اسلام از ميان بستان يکي از طايفه بنو حارثه با نام مربع بن قيظي گذشت. اين شخص منافق بود و اعتراض او منجر به درگيري لفظي ميان بني عبداشهل و بنو حارثه شد. اين طايفه، زمين هايي در اين نواحي داشتند. عبداشهل بيشتر در جنوب

[١] المغازي، ج١، ص ٢١٥
[٢] المغازي، ج١، ص ٢١٦
[٣] المغازي، ج١، ص ٢١٧
[٤] المغازي، ج١، ص ٢١٨. عبارت ابن اسحاق از قول رسول خدا(صلي الله عليه وآله) چنين است: مَنْ رَجُل يُخْرِجُ بِنا عَلَي الْقَومِ مِنْ کَثَب; اَي مِنْ قُرْب مِنْ طَرِيق لايَمُرُّ بِنا عَلَيهِمْ . السيرة النبويه، ج٣، ص ٦٩ (تصحيح مصطفي السقاء و ...).