رسول خدا(صلي الله عليه وآله) در آنها نماز خوانده بود، بازسازي کند. مسجد قبلتين در دوره سلطان سليمان قانوني در سال ٩٥٠ قمري از نو تجديد بنا شد. بر اساس برخي گزارش ها، اين مسجد در اوايل قرن چهاردهم قمري، رو به ويراني بوده است. مسجد ياد شده از جمله مساجد بازسازي شده در دوره سلطنت فهد است که به صورت بسيار زيبايي بازسازي شد. افزون بر محرابي که به سوي کعبه است، محلّي هم براي نشان دادن محراب پيشين در برابر آن، روي ديوار مشخص شده است. کتيبه موجود نشان از آن دارد که تجديد بناي آن در تاريخ ٣٠/٣/١٤٠٨ قمري، در مساحتِ ٣٩٢٠ متر مربع به انجام رسيده است. گفتني است که نوشته هاي روي ديوار قبله پيشين، در حوالي سال ١٤٢٠ ق. محو شد و در حال حاضر چيزي روي آن ديوار نوشته نشده است. مسجد قبلتين در شمال غربي مدينه در فاصله ٥/٣ کيلومتري مسجدالنبي(صلي الله عليه وآله) است و در طول روز ، مانند مسجد قبا، در همه ساعات روز باز است; زيرا زائران مدينه، از سني و شيعه، ضمن سفر به اين شهر، از اين مسجد نيز ديدن مي کنند و در آن نماز مي گزارند. مسجد ذُباب يا مسجد الرايه ذُباب نام کوه کوچکي است که ميان کوه اُحد و کوه سَلْع واقع شده و اين منطقه از مراکز استقرار نيروهاي مسلمان در جريان جنگ احزاب بوده است; چنانکه در بالاي کوه ذباب، چادري براي رسول خدا(صلي الله عليه وآله) نصب شده بود که از آنجا عمليات مقدماتي مسلمانان را در کندن خندق و تعيين محل آن نظارت مي کرد. در محل اين چادر که نمازگاه رسول خدا(صلي الله عليه وآله) در آن ايام نيز بود، توسط عمربن عبدالعزيز مسجدي بنا شد که به مرور به نام همان کوه شهرت يافت. سيره حسنه مسلمانانِ سلف بر آن بود که هر جا رسول خدا(صلي الله عليه وآله) نماز مي خواند، همانجا مسجدي بنا مي کردند; مسأله اي که اعتقاد عميق صحابه، تابعين و نسل هاي مسلمان را به مسأله تبرّک نشان مي دهد. به هر روي، ترديدي وجود ندارد که پيغمبر(صلي الله عليه وآله) در اين مسجد نماز خوانده است. نام ديگر آن، مسجد قرين و مسجد الرايه است. گويا سببِ نام دوم آن است که