آثار اسلامي مکّه و مدينه - جعفريان، رسول - الصفحة ٢٦٣
در روز سه شنبه دهم ربيع الاول سال دهم هجرت درگذشت و پيامبر(صلي الله عليه وآله) را سخت اندوهگين ساخت.
به نوشته ابن سعد، ماريه در محرم سال شانزدهم هجري درگذشت و در بقيع، در جايي که مقبره همسران رسول خداست، دفن شد.[١]
ابن شَبّه در قرن سوم از اين مسجد به عنوان محلّي که رسول خدا(صلي الله عليه وآله) در آن نماز خوانده، ياد کرده است.[٢]
فيروزآبادي در باره مشربه مي نويسد: اين مشربه مسجدي است در شمال منطقه متعلق به بني قريظه، نزديک حرّه شرقي، که به آن دشت نيز گفته مي شود. محل ياد شده ميان نخلستان هايي است که متعلق به سادات قاسمي، از بني قاسم بن ادريس بن جعفر برادر امام حسن عسکري(عليه السلام) مي باشد.
خيّاري که از معاصرين است مي نويسد: اين مسجد و مشربه اکنون با يک ديوار سيماني محاصره شده و اطراف آن قبرستان اهالي آنجاست. او مي افزايد: محل آن سمت چپ کسي است که از بيمارستان الزهراء عازم بيمارستان وطني در نيمه راه است. در آنجا يک جاده فرعي است که به اندازه بيست متر با خيابان فاصله دارد و مشربه در آنجا واقع شده است.[٣]
مشربه امّ ابراهيم از جاهايي است که در روايت امام صادق(عليه السلام) نماز خواندن در آنجا، به عقبة بن خالد توصيه شده و حضرت در باره آن فرمود: وَ هِيَ مَسْکَنُ رَسُولِ اللَّهِ(صلي الله عليه وآله) وَ مُصَلاّهُ .[٤]
در حال حاضر، آثار بناي مشربه از ميان رفته و به صورت يک قبرستان باقي مانده است. خيّاري تصويري از بناي مشربه را در کتاب خود آورده و تصوير ديگري از آن،
[١] طبقات الکبري، ج ٨، ص ٢١٦
[٢] تاريخ المدينة المنوره، ج ١، ص ٦٩
[٣] تاريخ المعالم المدينة المنوره، ص ١٢٢ ـ ١٢١
[٤] کافي، ج٤، ص٥٦٠