درسمت قبله آن، خانه سعدبن خيثمه و کلثوم بن هدم و چاه اَريس در برابر آن قرار دارد.[١] چاه اريس اريس در لغتِ اهلِ شام به معناي فلاح است. چاه مزبور را بئر اريس ، بئر خاتم و بئرالنبي هم خوانده اند. اين چاه تا جايي که به آب برسد، پله داشته است. از اين چاه دهها بار در مصادر تاريخي و حديثي ياد شده است. عمده ترين آنها اشاره به جريان افتادن خاتم رسول خدا(صلي الله عليه وآله) در زمان عثمان و توسط وي در آن چاه است. پس از آن بود که هر چه مسلمانان در چاه کاوش کردند، خاتم را نيافتند. محلّ آن در غرب مسجد قبا بوده و تا پيش از بازسازي مسجد در چند سال اخير، محل آن کاملا مشخص بوده است. در حال حاضر، حوض و آبشاري در کنار مسجد قبا، در ضلع غربيِ آن وجود دارد و بر اساس گفته يکي از شاهدان که پيش از خرابي آن را ديده بود، به احتمال بسيار قوي در همان محل چاه بنا شده است. در امتداد آن خيابان، و باز در آن سوي خيابان نخلستان است. آگاهي هاي داده شده نشان مي دهد که چاه مزبور فاصله بسيار اندکي از مسجد قبا داشته است. پيش از خرابي، قبه بسيار کوچکي نيز بر روي چاه بوده است. مسجد بنات بني النجار در شمال مسجد جمعه، در فاصله تقريبيِ صد متري، مسجد کوچکي با مساحت تقريبيِ دوازده متر مربع بدون سقف تا سال ١٣٧٣ شمسي وجود داشت. اين مسجد از مساجد قديمي مدينه بوده و چنين شايع بود که دختران بني نجار در اينجا ايستادند و وقتي رسول خدا(صلي الله عليه وآله) وارد قبا شد، سرود طَلَعَ الْبَدْرُ عَلَين را خواندند. بر اساس مشاهدات شخصيِ نگارنده، مسجد مزبور ـ که به نوشته استاد عبدالعزيز

[١] التحفة اللطيفه، ص ٧٠