نامش روي اين ستون نوشته شده است. گفته اند که سلمة بن اکوع، صحابي پيامبر(صلي الله عليه وآله) به دليل اعتقادش به تبرّک، هميشه در کنار اين ستون نماز مي گزارد و مي گفت: پيامبر(صلي الله عليه وآله) را در کنار اين ستون، در حال نماز ديده است. مالک بن انس نيز مي گفت: بهترين جاي خواندن نماز نافله اينجاست و البته نماز واجب، بهترين جايش صف اول است. نوشته اند که وقتي قبله تغيير کرد، اين ستون تا چندين روز، در مقابل پيامبر خدا(صلي الله عليه وآله)قرار داشت و در واقع، عَلَم قبله به حساب مي آمد. گويا قسمتي از اين ستون که در نزديکي محراب قرار دارد، در داخل محراب واقع شده است. در کنار اين ستون، صندوقي نيز قرار داشته که يک مصحف در آن نگهداري مي شده است. حديقة الزهراء در گذشته، در زاويه شرقي حياتِ اول مسجد، چندين درخت نخل بوده است. ابن جبير در قرن ششم هجري از پانزده عدد نخل در صحن مسجد ياد کرده است. بعدها يک درخت سدر و نيز درختي به نام حمره در کنار نخل ها کاشته شده است. گويا بعدها به دليل نزديکي آن به محراب تهجّد و خانه حضرت زهرا(عليها السلام) آن را حديقة الزهراء مي ناميده اند. تصوير اين درختان در عکس هاي قديمي برجاي مانده است. نام مبارک دوازده امام، همراه نام عشره مبشّره و اسامي چهار امام مذهب اهل سنت بر اطراف ديوار حيات اول و دوم به خطي زيبا نوشته شده است. در ميان آنها نام امام زمان ـ عجّ ـ به صورت محمدالمهدي آمده و به گونه اي نوشته شده که از دور حيّ ; يعني زنده خوانده مي شود. اين نوشته از زمان عثماني است که در سفرنامه هاي دوره قاجاري ياد شده است.[١] در گذشته، در کشور عثماني و بسياري از نقاط ديگر دنياي

[١] سفرنامه حسام السلطنه، صص ١٤٧ و ١٤٨ ; سفرنامه فرهادميرزا، ص ١٨١ ; نکـ : فصلنامه ميقات حج ش ١٩، ص ١٧٩ ; سفرنامه فراهاني، ص ٢٢٦ ; سفرنامه نايب الصدر، ص ٢٢٠ و ٢٢١ ; سفرنامه نجم الملک، ص ١٧٩ ; سفرنامه ميرزا داود وزير وظائف، ص ١٦٥