آثار اسلامي مکّه و مدينه - جعفريان، رسول - الصفحة ٢١٨

فاطمه(عليها السلام) بنا گرديد. مورّخان نوشته اند که رسول خدا(صلي الله عليه وآله) در همان حجره اي که وفات يافت، مدفون شد. بر اساس آنچه که اهل سنّت روايت کرده اند، اين حجره، همان حجره عايشه بوده که حضرت در آن وفات يافت. احتمال ديگر نيز آن است که رحلت و دفن پيامبر در حجره اي در ميان حجره عايشه و حجره حضرت فاطمه(عليها السلام) بوده که آن حضرت براي استراحت در آنجا بسر مي برده و اختصاص به هيچ يک از همسرانش نداشته است. به هر روي، زماني که پيامبر(صلي الله عليه وآله) دفن شد و سپس ابوبکر و عمر را در کنار آن حضرت دفن کردند، به تدريج ميان بخش متعلق به عايشه و اين قسمت، پرده (و سپس در روزگار عمر ديوار کوتاهي) کشيده شد. اين وضعيت تا زمان توسعه مسجد در عهد وليد، به همان شکل باقي بود. در آن زمان که قسمت شرقي مسجد توسعه يافت، مرقد مطهر در حالي که گرد آن يک پنج ضلعي کشيده شد، داخل در مسجد گرديد. گفته اند انتخاب پنج ضلعي از آن روي بود که شبيه کعبه به صورت مربع نباشد. به علاوه کساني که در پشت آن به سوي قبله نماز مي خوانده اند، چون سمت مثلثي آن برابرشان بود، در واقع، عملا رو به قبر بودن، براي آنان صدق نمي کرد. گفتني است نخستين بار يکي از امراي اسماعيليِ مصر با نام ابن ابي الهيجاء، پرده اي راکه سوره يــس روي آن کتابت شده بود، روي مرقد مطهّر پيامبر(صلي الله عليه وآله) کشيد[١] و از آن زمان به بعد، پرده اي که روي آن آيات قرآن نوشته شده بود، روي مرقد مطهّر کشيده مي شد. در سال ٥٥٧، در اطراف مرقد مطهّر، در زير زمين، به دليل احتمال نفوذ صليبي ها ـ که بناي حمله و نفوذ از طريق درياي سرخ را داشتند ـ سُرب ريخته شد تا مانع از دسترسي آنان به قبر پيامبر(صلي الله عليه وآله) شود.[٢] پس از آن در سال ٦٦٨ و ٦٩٤ توسط برخي از سلاطين مملوکي مقصوره هاي چوبي براي حجره شريفه ساخته شد. تا اين زمان، زائرانِ قبر پيامبر(صلي الله عليه وآله) در فاصله يک و نيم متري قبر آن حضرت، در اطراف ديواره پنج ضلعي، که عمر بن عبدالعزيز در اطراف قبر کشيده بود، مي ايستادند