براي او که ميهمان دارد، راحت تر است. محله اي که پيامبر(صلي الله عليه وآله) در آن اقامت گزيد، در قياس با طول و عرض منطقه ـ ميان حره شرقي و غربي و احد و قبا ـ نقطه مياني به حساب مي آمد و اين يکي از دلايل اصلي انتخاب اين نقطه براي مسجد بوده است. زميني که در همان نزديکي جهت مسجد در نظر گرفته شد، بخشي از آن، داراي درخت هاي غَرْقد و نخل بود، بخشي هم قبرستان بود که هنوز آثار قبور در آن وجود داشت و قسمتي هم از آن دو کودک يتيم به نام هاي سهل و سهيل بود که حضرت از وليّ آنان خريد. پس از آن درخت ها را کنده، قبور را صاف کردند و زمين را براي بناي مسجد آماده ساختند. چندي پس از ورود رسول خدا(صلي الله عليه وآله)، سنگ بناي مسجد نهاده شد و همه اصحاب از زن و مرد با اشتياق شروع به ساختن مسجد کردند. خود رسول خدا(صلي الله عليه وآله) نيز با تمام توان در ساختن مسجد شرکت کرد. مسجدي که رسول خدا(صلي الله عليه وآله) بنا کرد، از جهات زيادي با آنچه امروز در جاي آن ساخته شده، تفاوت دارد; زيرا در زميني محدودتر و با بنايي ساده تر و خلوص بيشتر بنا شده بود. طول مسجد هفتاد ذراع، عرض شصت ذراع ـ هر ذراع حدود نيم متر ـ و ارتفاع آن ٧٥/١ متر بود، به طوري که سر برخي افراد به سقف مي رسيد. نخستين بناي آن از شاخ و برگ و تنه درخت نخل و پس از سال چهارم هجري از خشت و گِل بود.[١]اين مسجد در گذر زمان، بارها توسعه يافته تا اينکه به شکل کنوني درآمده است. ساختن مسجد سبب شد تا جمعيت زيادي از مهاجران و حتي ساکنان محلات ديگر، در اطراف مسجد خانه هايي بنا کنند. به دنبال اين امر بود که شهر در اطراف مسجد شکل گرفت. مسجد رسول خدا(صلي الله عليه وآله) در نخستين بناي خود، مساحتي شامل هفتاد ذراع در شصت

[١] وفاء الوفا، ج ١، ص ٣٢٧