آثار اسلامي مکّه و مدينه - جعفريان، رسول - الصفحة ١٨٢

يثرب يا مدينة النبي(صلي الله عليه وآله) پيامبر در ربيع الأول سال ٦٢٢ ميلادي به يثرب آمد و با آمدن آن حضرت، نام اين شهر به مدينة النبي(صلي الله عليه وآله) تبديل شد. رسول الله(صلي الله عليه وآله) در همان آغاز، مدينه را چون مکه حرم دانست. بر اين اساس، مکه حرم خدا و مدينه حرم رسول الله(صلي الله عليه وآله) است. اين بهترين شرافتي بود که مدينه مي توانست به آن دست يابد. گذشت که محدوده شمال و جنوب حرم، کوه عير و ثور و محدوده شرقي و غربي آن، حرّه شرقي و حرّه غربي است. در روايتي از رسول خدا(صلي الله عليه وآله) نقل شده است که فرمود: اَللّهُمَّ اِنَّ اِبْراهيم حَرَّم مَکَّةَ فَجَعَلَها حَرَماً وَ إنّي حرّمت المدينة ما بَيْن مأْزمَيْها، أن لايهراق فيها دم و لايحمل فيها سلاح لقتال [١] خداوندا! ابراهيم مکه را حرم قرار داد و من مدينه را که حد فاصل دو کوه عير و ثور است; آن گونه که خوني در آن ريخته نشود و سلاح براي جنگ در آن حمل نگردد. پيامبر خدا(صلي الله عليه وآله) براي زندگي، مدينه را برگزيد; طبيعي است آن حضرت پس از فتح مکه، در سال هشتم هجرت، مي توانست به شهر خود بازگردد، اما ترجيح داد در مدينه زندگي کند و در همان شهر دفن گردد. آن حضرت در سخنان بي شماري مدينه را تمجيد کرده و مردم آن را بسيار ستوده است. زماني که رسول خدا(صلي الله عليه وآله) از مکه بيرون آمد، فرمود: اللَّهُمَّ إِنَّهُمْ أَخْرَجُونِي مِنْ أَحَبِّ الْبِقَاعِ إِلَيَّ فَأَسْکِنِّي أَحَبَّ الْبِقَاعِ إِلَيْکَ .[٢] خدايا ! همان گونه که مرا از سرزميني که بيش از همه جا دوستش داشتم، خارج کردند، مرا در سرزميني که بيش از همه جا دوستش داري، وارد کن.