آثار اسلامي مکّه و مدينه - جعفريان، رسول - الصفحة ١٠٥

مروه قرار دارد باب الفتح است که ورودي آن بسيار بزرگ مي باشد. اين همان است که رسول خدا(صلي الله عليه وآله) در فتح مکه (٢٠ رمضان سال هشتم هجرت) از آن وارد گرديد. در سمت غرب، مهم ترين در، باب فهد است; زيرا افزايش جديد مسجد در اين قسمت، افزايشي است که در دوره فهد صورت گرفته است. در سمت شمال مسجد، دو در بزرگ عبارت است از باب اجياد و باب ملک عبدالعزيز. مَسْعي مسعي، ميان کوه صفا و مروه است که حاجيان بايد در آنجا به سعي بپردازند. سعي از اعمال اصلي عمره و حج است و خداوند در قرآن از صفا و مروه به عنوان شعائرالله ياد مي کند. خداوند در قرآن کريم از صفا و مروه اين گونه ياد کرده است: " إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اللهَ شاکِرٌ عَلِيمٌ " [١] امام صادق(عليه السلام) فرمودند: مَا مِنْ بُقْعَة أَحَبَّ إِلَي اللَّهِ مِنَ الْمَسْعَي لاَِنَّهُ يُذِلُّ فِيهَا کُلَّ جَبَّار ;[٢] هيچ بقعه اي در روي زمين دوست داشتني تر از مسعي نيست، چرا که هر زورگويي در آنجا تحقير مي شود. صفا و مروه دو کوه کوچکي است که در دامن کوه ابوقبيس و کوه قعيقعان قرار دارد و امروزه خيابان ها و بناهاي جديد آنها را از يکديگر جدا کرده است. کوه صفا در قسمت جنوبي مسجدالحرام و کوه مروه در ناحيه شمال شرقي آن قرار دارد. پيش از توسعه جديد در مسجد الحرام، ميان مسعي و مسجد الحرام فاصله اي وجود داشته و حتي بازاري برپا بوده است. اما در توسعه مسجد، محدوده مسجد تا