ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٩١ - ٢/ ٥ نقش سه شب در سرنوشت

رمضان مى‌شود، روزى‌ها در آن تقسيم مى‌شود، اجَل‌ها نوشته مى‌شوند، طومار حجّ حاجيان صادر مى‌گردد، خداوند بر بندگانش اشراف يافته، آنان را مى‌آمرزد، بجز ميخواره را. پس هرگاه شب بيست و سوم فرا مى‌رسد، در آن هر كار استوارى فيصله مى‌يابد، سپس نهايى شده، حتمى مى‌گردد».

گفتم: به چه كسى؟

فرمود: «به پيشوايتان. و اگر چنين نبود، نمى‌دانست».

٦٨٧. الكافى (به نقل از اسحاق بن عمّار): در حالى كه مردم از امام صادق ٧ مى‌پرسيدند و مى‌گفتند: «آيا روزى‌ها در شب نيمه شعبان تقسيم مى‌شود؟»، فرمود: «نه، به خدا چنين نيست، مگر در شب نوزدهم ماه رمضان و بيست و يكم و بيست و سوم. در شب نوزدهم، دو مجموعه به هم مى‌رسند و در شب بيست و يكم، «هر كار حكمت‌آميزى فيصله مى‌يابد» و در شب بيست و سوم، از آنها آنچه را اراده الهى باشد، حتمى مى‌شود و آن، شب قدرى است كه خداوند فرموده: «بهتر از هزار ماه است»».

گفتم: معناى اين كه دو مجموعه به هم مى‌رسند، چيست؟

فرمود: «آنچه را خداوند مى‌خواهد كه جلو يا عقب بيندازد و آن را اراده و مقدّر كند، در آن شب، گِرد مى‌آورد».

گفتم: معناى اين كه آن را در شب بيست و سوم حتمى مى‌سازد، چيست؟

فرمود: «آن را در شب بيست و يكم فيصله مى‌دهد، و گاهى براى او بَداء (عوض شدن تصميم) حاصل مى‌شود، و چون شب بيست و سوم شود، آن را