ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٥٧ - ج اختصاص آن به پيشوايان

ابن عبّاس گفت: آنان كيان‌اند؟

[امير مؤمنان ٧‌] فرمود: «من و يازده نفر از نسل من، پيشوايانى مُحدَّث [كه از عالم غيب با آنان سخن گفته مى‌شود]».

٦٣٥. امام على ٧: پيامبر خدا به من فرمود: «اى على! آيا مى‌دانى معناى شب قدر چيست؟».

گفتم: نه، اى پيامبر خدا!

فرمود: «خداوند متعال در آن شب، آنچه را تا روز قيامت خواهد شد، مقدّر كرده است و از جمله آنچه مقدّر كرده، ولايت تو و ولايت امامان از نسل تو تا روز قيامت است».

٦٣٦. امام باقر ٧: اى گروه شيعه! با سوره «إنّا أنزلناه» مخاصمه و مجادله كنيد تا چيره شويد. به خدا سوگند كه اين سوره، پس از پيامبر خدا، حجّت خداى متعال بر مردم است و اين سوره، سَرور آيين شما و نهايت دانش ماست.

اى گروه شيعه! با سوره «حم^ وَ الْكِتَبِ الْمُبِينِ^ إِنَّا أَنزَلْنَهُ فِى لَيْلَةٍ مُّبَرَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ» مخاصمه كنيد، كه اين آيات، ويژه پيشوايان الهى پس از پيامبر خداست.

٦٣٧. امام صادق ٧: مردى به امام باقر ٧ گفت: آيا اوصيا (جانشينان پيامبران) چيزى مى‌دانند كه پيامبران ندانند؟

فرمود: «نه؛ چگونه وصى، چيزى جز آنچه به او وصايت (آموخته) شده است، بداند؟».

سؤال‌كننده پرسيد: آيا مى‌توانيم بگوييم يكى از اوصيا چيزى را مى‌داند كه ديگرى نمى‌داند؟