ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٠٩ - ج دعاهاى هشتاد ركعت، تكميل صد ركعت

تا پايان عمرم به من بچشان؛ و دشمنم را شماتت كننده من مساز و او را بر من مسلّط مكن! خداوندا! اگر تو مرا خوار كنى، چه كسى رفعتم بخشد؟ اگر تو رفعتم بخشى، كيست كه مرا پست سازد؟ و اگر تو مرا هلاك كنى، كيست كه ميان تو و من حايل شود يا درباره چيزى از كار من متعرّض تو شود؟ دانسته‌ام اى خدا كه در داورى‌ات ظلمى و در انتقامت شتابى نيست. كسى شتاب مى‌كند كه بيمِ از دست رفتن دارد و كسى نيازمند ظلم است كه ناتوان باشد و تو اى خداى من نسبت به اينها، والا و بزرگى.

پس، مرا هدف بلا و آماج انتقام خويش قرار مده؛ و مرا مهلت و فرصت بده؛ و لغزشم را ببخشاى؛ و مرا به بلايى در پى بلايى دچار مكن، كه ناتوانى و بيچارگى مرا مى‌بينى! به تو پناه مى‌آورم، پس پناهم ده؛ از آتش به تو پناهنده مى‌شوم. پس، نگاهم دار؛ و از تو بهشت مى‌خواهم. پس، محرومم مكن!».

[٥٧ و ٥٨] سپس دو ركعت نماز مى‌خوانى و پس از آن دعايى را كه از امام كاظم ٧ روايت شده است، مى‌خوانى:

«خداوندا! جز تو معبودى نيست، و جز تو را نمى‌پرستم، و چيزى را شريك تو قرار نمى‌دهم.

خداوندا! بر خود ستم كردم. پس، مرا بيامرز و رحم كن، كه جز تو گناهان را نمى‌آمرزد!

خداوندا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و گناهان گذشته و آينده‌ام را و گناهان آشكار و پنهانم را و هر چه را تو به آن از من داناترى، بيامرز! تويى مقدّم كننده و تويى به تأخير اندازنده.

خداوندا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و مرا به دادگرى، هدايت، درستى و استوارىِ دين، راهنمايى كن!

خداوندا! مرا هدايتگر، هدايت‌شده، راضى و مورد رضايت، قرار بده، نه گم‌راه و نه گم‌راه‌كننده!

خداوندا! اى پروردگار آسمان‌هاى هفتگانه و پروردگار زمين‌هاى هفتگانه و پروردگار عرش بزرگ! به هر گونه كه مى‌خواهى، در مورد آنچه [از كارم‌] مرا