ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٥١ - د دعا پس از نماز صبح

اكنون، حالا؛ و در اين ساعت و اين مجلس، مرا از آزادشدگانت از آتش، و رستگان از دوزخ، و از بندگان خوش‌بخت خويش قرار بده، به آمرزش و رحمتت، اى مهربان‌ترينِ مهربانان!

خداوندا! تو را به حرمت ذات بزرگوارت مى‌خوانم كه از وقتى مرا در اين دنيا قرار داده‌اى، اين ماه را بهترين ماه رمضانى قرار دهى كه در آن تو را عبادت كرده، برايت روزه گرفته و به درگاهت تقرّب جسته‌ام؛ رمضانى با پاداش بزرگ‌تر، نعمتى تمام‌تر، عافيتى فراگيرتر، روزى‌اى گسترده‌تر، آزاد شدن از آتشى برتر، رحمتى حتمى‌تر، آمرزشى بزرگ‌تر، رضايتى كامل‌تر و به آنچه دوست دارى و مى‌پسندى، نزديك‌تر.

خداوندا! آن را آخرين رمضانى قرار مده كه برايت روزه گرفتم. دوباره روزى‌ام كن باز هم دوباره، تا آن كه راضى شوى و نيز پس از رضايت، تا آن كه مرا از دنيا ببرى، در حالى كه سالم باشم و تو از من راضى باشى و من مورد رضايت تو باشم.

خداوندا! در آنچه مقدّر مى‌كنى، در آن امر حتمى كه برگشت و تغييرى ندارد، مقرّر كن كه مرا از حجّاج خانه با احترامت در اين سال و همه ساله قرار دهى؛ از آنان كه حجّشان مقبول، تلاششان پاداش‌يافته، گناهانشان آمرزيده و اعمالشان پذيرفته است و در سفرهايشان سالم، در عبادت‌هايشان كوشا، و در جان‌ها و مال‌ها و نسلشان و در هر چه به آنان نعمت داده‌اى، محفوظاند.

خداوندا! مرا از اين مجلس، در اين ماه و در اين روز و در اين ساعت، رستگار و كامياب و با دعاى اجابت‌شده و گناه آمرزيده و ايمن از آتش و آزادشده از دوزخ چنان آزادى‌اى كه پس از آن هرگز نه بردگى‌اى باشد و نه بيمى برگردان، اى پروردگار همه صاحبان!

خداوندا! از تو مى‌خواهم در آنچه خواسته‌اى و اراده كرده‌اى و مقدّر نموده‌اى و حتمى ساخته‌اى و شدنى قرار داده‌اى، چنين مقرّر دارى كه عمرم را طولانى، اجَلم را با تأخير گردانى؛ ناتوانى‌ام را قوّت، و فقرم را بى‌نيازى‌