ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٤٣ - ٧/ ٥ ترتيب نافلههاى ماه رمضان

٥٩٣. الاستبصار (به نقل از حسن بن على، از پدرش): مردى به امام باقر ٧ نامه نوشت و از نافله‌هاى ماه رمضان و افزون بر آنها پرسيد.

امام ٧ در پاسخ، نامه‌اى نوشت كه به خطّ خود او خوانده‌ام: «در بيست شب اوّل ماه رمضان، بيست ركعت نماز بخوان: هشت ركعت بين مغرب و عشا و دوازده ركعت، پس از عشا؛ و در ده شب آخر: [سى ركعت نماز بخوان‌]: هشت ركعت بين مغرب و عشا و بيست و دو ركعت، پس از عشا، مگر در شب بيست و يكم و بيست و سوم كه صد ركعت نماز، به خواست خدا تو را كفايت مى‌كند و اين، بجز پنجاه ركعت است. و سوره" إنّا أنزلناه" را زياد بخوان».

٥٩٤. الإقبال (به نقل از محمّد بن احمد بن مطهّر): به سرورم امام عسكرى ٧ نامه نوشتم كه مردى مى‌گويد: پيامبر خدا در ماه رمضان، بر نمازهايى كه در غير آن ماه مى‌خوانْد، نيفزود.

امام ٧ در پاسخ نوشت: «دروغ گفته است. خدا دهانش را بشكند! پيامبر خدا در بيست شب ماه رمضان، هر شب، بيست ركعت نماز مى‌خواند و در شب بيست و يكم و بيست و سوم، صد ركعت نماز مى‌خواند و در ده شب آخر، هر شب، سى ركعت نماز مى‌خواند».

٥٩٥. الكافى (درباره محمّد بن احمد بن مطهّر): به امام عسكرى ٧ نامه نوشت و خبر داد از روايتى كه مى‌گويد: پيامبر ٦ در ماه رمضان و غير آن، شبانه سيزده ركعت مى‌خواند، كه نماز وتر و دو ركعت نافله صبح هم جزو آن بود.

امام ٧ نوشت: «خدا دهانش را بشكند! پيامبر ٦ در بيست شب از ماه رمضان، هر شب بيست ركعت نماز خواند: هشت ركعت پس از مغرب و بيست‌