ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٤١ - ٧/ ٥ ترتيب نافلههاى ماه رمضان

چون دهه آخر وارد شود، سى ركعت بخوان: در هر شب، هشت ركعت پيش از [نماز] عشا و بيست و دو ركعت پس از آن، بجز آنچه پيش‌تر مى‌خواندى».

دَخَلَ العَشرُ الأَواخِرُ فَصَلِّ ثَلاثينَ رَكعَةً، في كُلِّ لَيلَةٍ ثَمانِيَ رَكَعاتٍ قَبلَ العَتَمَةِ وَ اثنَتَينِ و عِشرينَ رَكعَةً بَعدَها، سِوى ما كُنتَ تَفعَلُ قَبلَ ذلِكَ».[١]

٥٩٢. تهذيب الأحكام (به نقل از سماعة بن مهران): از امام ٧‌[٢] پرسيدم: در ماه رمضان، چه مقدار نماز خوانده شود؟

فرمود: «همان گونه كه در غير اين ماه خوانده مى‌شود، جز اين كه ماه رمضان، بر ماه‌هاى ديگر، شرافتى دارد كه سزاوار است بنده بر نمازهاى مستحبّش بيفزايد. اگر دوست داشت و مى‌توانست، در اوّل ماه تا بيست شب، هر شب، بيست ركعت نماز بخواند؛ بجز آنچه پيش از اين مى‌خوانْد: دوازده ركعت، ميان [نماز] مغرب و عشا و هشت ركعت، پس از [نماز] عشا.

سپس نماز شب را كه پيش‌تر مى‌خوانْد، بخواند: هشت ركعت و سه ركعت وَتر (: دو ركعت را كه خواند، سلام مى‌دهد. سپس برخاسته، يك ركعت مى‌خوانَد و قنوت مى‌گيرد. اين، وَتر است). سپس دو ركعت نافله صبح را مى‌خواند، آنگاه كه سپيده مى‌دمد. اين، سيزده ركعت.

پس وقتى ده شب از ماه رمضان مانده است، در هر شب، غير از اين سيزده ركعت، سى ركعت بخواند: بيست و دو ركعت، بين [نماز] مغرب و عشا و هشت ركعت، پس از [نماز] عشا.

آنگاه پس از نماز شب، سيزده ركعت مى‌خواند، آن گونه كه برايت توصيف كردم.

و در شب بيست و يكم و بيست و سوم، در هر يك از اين دو شب، اگر توان داشته باشد، صد ركعت غير از اين سيزده ركعت بخواند و در اين دو شب، تا سپيده‌دم، بيدار بماند كه مستحب است در حال نماز و دعا و تضرّع باشد؛ چون اميد است كه شب قدر، در يكى از اين دو شب باشد».

[١] الكافي: ٤/ ١٥٤/ ١، تهذيب الأحكام: ٣/ ٦٣/ ٢١٥، الاستبصار: ١/ ٤٦٣/ ١.

[٢] در منبع حديث، نام امام، ياد نشده است.