فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ١٧٥ - تعليقات

در ن (ص ١١١) و ق (ص ١٣٥)، به جاى «معلوما»، «محمودا» آمده است.

١٢٣/ ١٧ ابى قره/ سيّد عبد الكريم بن طاوس- رضى اللَّه عنه-، نويسنده فرحة الغرى، در باره اين مرد توضيحى قلمى فرموده كه نقل آن سزاوار است:

«... ابو قرة رجل من أصحاب زيد بن على و كان من الموالى، و كنّا نعده من الأخيار» (ن، ص ١١٤ و: ق، ص ١٣٨).

١٢٤/ ١٨ شخصى را ديدم با جاريه/ چنين است در اعظم و مرعشى. قاعدتا مى‌توان «جاريه‌اى» هم خواند؛ زيرا چه بسا بنا بر رسم الخطّ معهود قدما «جاريه» نوشته شده بوده، و كاتبان، «ء» را فروانداخته‌اند.

١٢٤/ ١٩ روپاكى بر سر پوشيده/ «روپاك» را علّامه مجلسى (ره) در ترجمه «خمار» آورده است.

عبارت عربى اين است: «مخمرة بخمار».

«روپاك» به معناى نقاب، برقع، مقنعه، معجر، چارقد و دستمالى است كه زنان بر سر اندازند؛ چنان كه ميرزا معزّ فطرت گفته است:

(نگر: لغت نامه، ذيل «روپاك»).

(توضيح: «مقيّش» يعنى داراى تارهاى زر و نقره).

١٢٤/ ٢١ به سوى شما/ چنين است در اعظم. مرعشى: «به سوى شما آمده‌ام».

١٢٤/ ٢٤ و من از كنيزك پرسيدم/ چنين است در مرعشى. اعظم «و» را ندارد.

١٢٦/ ١ از عبيد اللَّه بن محمّد بن عايشه كه عبد اللَّه بن حازم گفت/ چنين است در مرعشى؛ الّا اين كه به جاى «حازم»، «جابر» ضبط كرده است.

اعظم: «عبيد اللَّه بن محمّد بن عايشه كه گفت».