تسلیة العباد در ترجمه مُسکن الفؤاد - شهید ثانی - الصفحة ١٣٧ - فصل گفتن كلمه استرجاع
خليفه فرمود.»[١] و روايت كرده است ترمذى به اسناد خود به سوى پيغمبر خداى- ٦- فرمود:
«اذا مات ولد العبد قال الله تعالى لملائكته قبضتم ولد عبدى؟ فيقولون: نعم، فيقول: قبضتم ثمرة فؤاده؟ فيقولون: نعم، فيقول: ما ذا قال عبدى؟ فيقولون: حمد و استرجع فيقول الله تعالى: ابْنِ لِي عِنْدَكَ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ، فسمّوه بيت الحمد.»
[٢]: «چون فرزند بندهاى بميرد، خداى تعالى ملائكه را مىفرمايد: آيا روح فرزند بنده مرا قبض نموديد؟
عرض مىكنند: آرى مىفرمايد: آيا ميوه دل او را گرفتيد؟ عرضه مىدارند: آرى.
مىفرمايد: بنده من چه گفت؟ عرض مىكنند: تو را حمد كرد و إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ گفت. مىفرمايد: بنا نماييد براى بنده من در بهشت خانهاى و آن خانه را خانه حمد بخوانيد.» اين حديث را كلينى از حضرت صادق- ٧- از پيغمبر خداى- ٦- روايت كرده است.[٣]
[١] صحيح مسلم ٢: ٦٣١.
[٢] سنن ترمذى ٢: ٢٤٣.
[٣] كافى ٣: ٢١٨