تسلیة العباد در ترجمه مُسکن الفؤاد - شهید ثانی - الصفحة ١٠٥ - باب سيم رضا
من امة من انتم؟ فيقولون من امة محمد ٦. فيقولون نشدناكم الله حدثونا ما كانت اعمالكم في الدنيا فيقولون خصلتان كانتا فينا فبلغنا الله تعالى هذه المنزلة بفضل رحمته. فيقولون فما هما؟ فيقولون كنا اذا خلونا نستحيى ان نعصيه و نرضى باليسير مما قسم لنا فيقول الملائكة حق لكم هذا.»
[١]: «چون قيامت بر پا شود، خداوند تعالى بعضى از امت مرا پرها بروياند و از قبور خودشان به سوى بهشت پرواز كنند و در بهشت مىشتابند و چندان كه بخواهند به تنعم مىپردازند. پس ملائكه به ايشان مىگويند: آيا ديديد حساب را؟ مىگويند: ما حساب را نديديم. مىگويند: آيا از صراط عبور داديد؟
مىگويند: ما صراط را نديديم. مىگويند: آيا جهنم ديديد؟ ميگويند: ما چيزى را نديديم.
پس ملائكه مىگويند: شما از امت كيستيد؟ مىگويند: ما از امت محمديم- ٦- مىگويند: شما را به خداى قسم مىدهيم كه حديث كنيد اعمال شما در دنيا چه بود؟ مىگويند: در ما دو خصلت بود كه خداى تعالى ما را به اين منزلت رسانيد، به فزونى رحمت خود. مىگويند: آن دو خصلت چه بود؟ مىگويند: ما هر وقت خلوت مىنموديم، حيا مىكرديم كه معصيت خداى نماييم و به اندك راضى مىشديم از آنچه قسمت ما كرده است. ملائكه مىگويند: اين درجه حق شماست».
و فرموده است- ٦-:
«أعطوا الله الرضاء من قلوبكم تظفروا بثواب الله تعالى يوم فقركم و الافلاس.»
[٢]: «قضاى خداى را از دلهاى خود رضا دهيد تا به ثواب خداى تعالى ظفر يابيد در روز حاجت و بىچيزى خود.» و در اخبار حضرت موسى- على نبينا و ٧- است كه بنى اسرائيل آن حضرت را گفتند:
«سل لنا ربك امرا اذا فعلناه يرضى به عنا فاوحى الله تعالى اليه قل لهم يرضون عنى حتى ارضى عنهم.»
[٣]: «از پروردگار خود براى ما مسألت نماى امرى را كه چون به جاى آوريم، از ما راضى شود. پس خداى تعالى به سوى آن حضرت وحى فرمود كه ايشان را بگو از من راضى باشند تا من از ايشان راضى باشم.» و نظير اين است آنچه از پيغمبر خداى- ٦- روايت شده است كه فرمود:
«من احبّ ان يعلم ما له عند الله عز و جل فلينظر ما لله عز و جل عنده فان الله تعالى
[١] المحجة البيضاء ٨: ٨٨.
[٢] در الكافى روايتى نزديك به اين مضمون آمده است ٢: ٢٠٣؛ بحار الانوار ٨٢: ١٤٣
[٣] المحجة البيضاء ٨: ٨٨ بحار الانوار ٨٢: ١٤٣.