باشند، يا هر زنى كه سه فرزندش در حيات او درگذرند، پس آن فرزندان، والدين را حجاب از آتش مى‌شوند.» و از أبى ذر- رضى اللَّه عنه- است كه گفت: «ما من مسلمين يقدمان عليهما ثلاثة اولاد لم يبلغوا الحنث الا ادخلهما اللَّه الجنّة بفضل رحمته.»[١]: «نيست مرد و زن مسلمانى كه قبل از آنها سه فرزند درگذرند و به سن معصيت نرسيده باشند مگر خداى تعالى آن هر دو را به فضل و رحمت خود داخل بهشت مى‌فرمايد.» حنث (به كسر حاء مهمله و در آخرش ثاء مثلثه) به معنى گناه است و معنى چنان مى‌دهد كه عمرى را درك نكرده باشند كه در آن ملائكه گناه نويسند.

و خليل‌[٢] گفته است: پسر به حنث رسيد، يعنى قلم تكليف بر او جارى گرديد.

و به اسناد صدوق است به سوى جابر- رضى اللَّه عنه- از حضرت ابى جعفر محمّد ابن على الباقر- سلام اللَّه عليهما- كه فرمود:

«من قدّم اولادا يحتسبهم عند اللَّه تعالى حجبوه من النار باذن اللَّه عز و جل.»

[٣]: «به كسى كه فرزندانى از او درگذرند كه ذخيره اجر در نزد خدايشان شناسد، فرزندانش ميانه او و آتش دوزخ حجابى مى‌شوند به اذن خدا.» و نيز به اسناد صدوق است به سوى على بن ميسر[٤] از حضرت ابى عبد اللَّه- ٧-

«ولد واحد يقدمه الرجل افضل من سبعين يخلفهم من بعده كلهم قد ركب الخيل و قاتل في سبيل اللَّه.»

[٥]: «يك فرزند كه پيش از مرد درگذرد، بهتر از هفتاد پسر است كه پس از خود بگذارد و سوار اسبان شوند و در راه خداى جهاد كنند.» و از آن بزرگوار- ٧- است:

«ثواب المؤمن من ولده الجنة، صبر او لم يصبر.»

[٦]: «پاداش بنده مؤمن از فرزندش، بهشت است خواه صبر كند و خواه نكند.» و نيز از آن بزرگوار- ٧- است:

«من اصيب بمصيبة جزع عليها ام لم يجزع،

[١] ثواب الاعمال: ص ٢٣٣.

[٢] العين: ٣: ٢٠٦.

[٣] من لا يحضره الفقيه ١: ١١٩، ثواب الاعمال: ٢٣٣؛ الامالى: ٤٣٤، الكافى ٣: ٢٢٠.

[٤] على بن ميسر يا على بن ميسرة بن عبد اللَّه النخعى. او و پدرش از اصحاب حضرت صادق( ع) بودند. رجال شيخ: ٢٤٢؛ معجم رجال الحديث ١٢: ٢٠٧.

[٥] صدوق آن را در من لا يحضره الفقيه مرسلا و با تفاوت اندكى در الفاظ نقل نموده است ١: ١١٢؛ همچنين كلينى آن را در الكافى با اسناد ديگرى آورده است ٣: ٢١٨؛ بحار ٨٢: ١١٦.

[٦] من لا يحضره الفقيه ١: ١١٢؛ كافى ٣: ٢١٩، بحار ٨٢: ١١٦.