چون اولين چيزى كه خداوند آفريد ارواح ما بود، سپس ما را به توحيد و ستايش خود گويا كرد، پس از آن فرشتگان را آفريد، همين كه ارواح ما را در يك نور مشاهده كردند كار ما را بزرگ دانستند (و در باره ما دچار شبهه شدند) پس ما خداى را تسبيح گفتيم تا فرشتگان بدانند كه ما آفريده‌شده‌ايم و خداى تعالى از صفات ما منزّه است، پس ملائكه به سبب تسبيح ما تسبيح گفتند و خداى را از صفات ما پاك و دور كردند، و همين كه بزرگى ما را مشاهده كردند ما خداى را تهليل گفتيم تا فرشتگان بدانند كه پروردگارى جز خداى يگانه نيست و ما بندگان اوييم و خدايان نيستيم تا پرستش ما با او يا درجه پايين‌تر از او واجب باشد پس ملائكه هم گفتند: پروردگارى جز خداى يگانه نيست، و همين كه بزرگى مقام ما را مشاهده كردند ما خداى را تكبير گفتيم تا فرشتگان بدانند كه خداى تعالى بزرگتر از آن است كه كسى به عظمت مقام او برسد، مگر به وسيله او، و همين كه نيرو و قدرتى كه خدا براى ما قرار داده مشاهده كردند گفتيم: «لا حول و لا قوّة الّا باللَّه العلىّ العظيم» «هيچ جنبش و نيرويى جز به اراده خداى بزرگ نيست» تا فرشتگان بدانند كه هيچ جنبش و قوه‌اى جز به اراده خداى‌