الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛‌ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٨٣ - حرف جيم

در چهار جاى آن (بود).[١]

مؤلف گويد: و اين حديث را محمد بن على در كتاب غيبت نيز روايت كرده است.[٢]

صد و دهم: شيخ طوسى در كتاب غيبت از جابر جعفى حديث كند كه گفت: از حضرت باقر ٧ از تأويل اين آيه پرسش كردم (كه خداى تعالى فرمايد): «به درستى كه شماره ماهها نزد خدا در كتاب او دوازده ماه است روزى كه آسمانها و زمين را آفريد؛ از آنها چهار ماه حرام است، اين است آئين استوار، پس در آنها به خويشتن ستم نكنيد، سوره توبه، آيه ٣٦» جابر گفت: آقاى من (حضرت باقر ٧) آه سردى كشيد، سپس فرمود: اما (منظور از) سال جدم رسول خدا ٦ است، و ماههاى آن دوازده است از امير المؤمنين تا من؛ و تا فرزندم جعفر و فرزندش موسى، و فرزند او على، و فرزندش محمد و فرزندش على و تا فرزندش حسن و تا فرزندش مهدى دوازده امام؛ كه حجتهاى خدا بر خلق و امينهاى او بر وحى و

[١] عيون الأخبار ١: ٤٦.

[٢] كمال الدين: ٣١١.