الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٨١ - حرف جيم
٢- و صاحبان صليب (ارامنه) بواسطه دوستى عيسى با كمال آسودگى در شهرهاى نجران (نجران اسم ناحيهاى از نواحى يمن و مكانى در نزديكى كوفه و موضعى در بحرين است) راه مىروند و زندگى مىكنند.
٣- ولى مؤمنين (در اين زمان) به واسطه دوستى آل محمد در آفاق به آتش كشيده مىشوند.
عرض كردم: اى آقاى من آيا اين امر (امامت) از آن شما نيست؟ فرمود: چرا. عرض كردم: پس براى چه از حق خودتان صرف نظر كرديد، در صورتى كه خداى تعالى فرمايد: «و پيكار كنيد در راه خدا آن گونه كه شايسته جهاد او است، او برگزيد شما را، سوره حج، آيه ٧٨» فرمود: پس چرا امير المؤمنين از حق خود صرف نظر كرد؟ جابر گويد: (خود آن حضرت) فرمود: چون ياورى نيافت، آيا نشنيدهاى كه خداى تعالى در داستان لوط فرمايد: « (لوط) گفت: كاش مرا بر شما نيرويى بود يا پناه مىبردم به پايگاهى سخت، سوره هود آيه ٨٠» و به طور حكايت از حضرت نوح ٧ فرمايد: «خدا را خواند كه منم مغلوب پس يارى فرما، سوره قمر، آيه ١٠» و در داستان موسى ٧ فرمايد: « (موسى عرض كرد:) پروردگارا من مالك نيستم جز خودم و برادرم را پس جدايى افكن ميان ما