فرعون و هامان ظاهر شدند، (نگاهشان كه به حضرت افتاد) گفتند: اى محمد از خدا بخواه كه ما را به دنيا برگرداند تا عمل صالح (رفتار نيك) به جا آوريم، جبرئيل غضب كرد و با پرى از بالهاى خود اشاره كرد، مالك سرپوش را به جاى خود گذارد، و اما جايگاه پيغمبر در بهشت، پس آن بهشت عدن است كه خداى تعالى به قدرت (كامله) خود خلق فرموده و در آن دوازده نفر وصى منزل دارند و بالاى او منزلى است كه قبّة الرضوان نام دارد و بالاى قبّة الرضوان منزلى است كه وسيله نام دارد؛ و در بهشت مانند ندارد و همان (وسيله) جايگاه پيغمبر است. مرد يهودى عرض كرد: به خداى يگانه راست گفتى؛ در كتاب جدّم داود كه دست به دست به من رسيده است همين طور ثبت است، و (اكنون) من شهادت مى‌دهم كه خدايى جز خداى يگانه نيست، و گواهى مى‌دهم كه محمد ٦ رسول خدا است و همان كسى است كه موسى ٧ به آمدن او بشارت داد، و گواهى مى‌دهم كه وصىّ او و داناى اين امّت تو هستى، سپس حضرت احكام و شرايع دين را به او تعليم فرمود.[١]

[١] الغيبة للنعماني: ٩٩.