اى محمد اينان امامان پس از تو و پاكيزگان از صلب تو هستند و اين حجت است كه زمين را از عدل و داد پر كند و دلهاى مؤمنين را شفا بخشد، (انس گويد: همين كه حضرت اين كلمات را فرمود) عرض كرديم: اى رسول خدا پدر و مادرمان به فدايت چيز عجيبى (در باره على و حسن و حسين) فرمودى؟ فرمود: بالاتر از اين آن است كه گروهى اينها را از من مى‌شوند و سپس به رفتار گذشتگان خود پس از هدايت بازگشت كنند، و مرا در باره اينان آزار كنند، چه شده آنها را خداوند شفاعتم را به ايشان نرساند![١]

دويست و نود و دوم: و در همان كتاب از هشام بن زياد از انس بن مالك حديث كند كه گفت:

رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله فرمود: چون مرا به آسمان بردند بر ساق عرش نوشته ديدم: «لا اله الا اللَّه ...» جز خداى يگانه معبودى نيست، محمد رسول خدا است، او را به على مدد داده و به وسيله او ياريش كردم، و دوازده نام ديدم كه به نور نوشته بود، در آنها بود على بن ابى طالب و دو سبطم، و پس از او

[١] كفاية الأثر: ٦٩.