الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛‌ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٤٤٨ - حرف هاء

گفت: شنيدم كه به على و آن دو مى‌فرمود: اى على به خدا سوگند اگر مردى آن قدر نماز بخواند و روزه بگيرد كه چون انبانى كهنه گردد، نماز و روزه‌اش او را نفع نرساند جز به دوستى شما، اى على هر كه به وسيله دوستى شما به خداوند توسل جويد بر خدا حق است كه او را ردّ نكند؛ اى على هر كه شما را دوست بدارد و به شما متمسك شود به ريسمان محكمى چنگ زده،

سپس ابو ذر برخاست و بيرون رفت، ما نزد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله رفتيم و عرض كرديم: اى رسول خدا! ابو ذر از زبان شما (در باره على و حسن و حسين) چنين و چنان گفت؟ فرمود: ابو ذر راست گفته، راست گفته به خدا سوگند، آسمان نيلگون بر كسى سايه نيفكنده و زمين كسى بر خود نگرفته كه راستگوتر از ابى ذر باشد. سپس فرمود: خداى تعالى مرا و اهل بيتم را نه هزار سال قبل از خلقت آدم ٧ از يك نور آفريد، سپس ما را به صلب آدم صلّى اللَّه عليه و اله انتقال داد، و از صلب او به صلب پاكان و رحمهاى زنهاى پاكيزه منتقل فرمود، عرض كردم: اى رسول خدا در كجا و به چه شكلى بوديد؟

فرمود: اشخاصى از نور در زير عرش خدا بوديم كه خداى را تسبيح كرده و حمد مى‌گفتيم سپس‌