كه هيچ مخلوقى بدان، خداى را نخواند مگر آنكه خداوند او را با وى محشور فرمايد و او شفيعش در آخرت خواهد بود، و خداوند گرفتارى او را برطرف سازد و قرضش را بدان ادا كند و كارش را آسان كند و راهش را روشن كند؛ و او را بر دشمنش نيرومند كند و پرده‌اش را ندرد، ابىّ عرض كرد: اى رسول خدا آن دعا كدام است؟ فرمود: هر گاه از نماز فارغ شدى همين طور كه نشسته‌اى مى‌گويى: «اللّهمّ إنّي أسألك بملكك و معاقد عزّك و سكّان سماواتك و أنبيائك و رسلك فقد رهقني من أمري عسرا، فأسألك أن تصلّي على محمّد و آل محمّد و أن تجعلني من أمري يسرا» پس به درستى كه خداوند عز و جل كارت را آسان و سينه‌ات را باز كند؛ و شهادت لا اله الا اللَّه را هنگام جان دادن به تو تلقين كند.

أبى عرض كرد: اى رسول خدا اين نطفه‌اى كه در صلب حسين است چيست؟ فرمود: مثل آن نطفه مثل ما هست، و آن براى بيان احكام است، هر كه او را پيروى كند هدايت يافته و هر كه از او گمراه باشد سقوط كرده است، أبىّ عرض كرد: نامش چيست و دعايش كدام است؟ فرمود:

نامش على است و دعايش اين است: «يا دائم يا ديّوم يا حيّ يا قيّوم يا كاشف الغمّ يا فارج الهمّ‌