پس جابر بن عبد اللَّه انصارى از جابر خواست و عرض كرد: اى رسول خدا امامان از اولاد على بن ابى طالب كيانند؟ فرمود: حسن و حسين دو سيّد جوانان اهل بهشت سپس آقاى عبادت‌كنندگان در زمان خود على بن الحسين، سپس (حضرت) باقر محمد بن على، و تو او را ديدار و درك خواهى كرد و چون او را ديدار كردى سلام مرا به او برسان سپس صادق جعفر بن محمد؛ سپس كاظم موسى بن جعفر؛ سپس رضا على بن موسى، سپس تقى محمد بن على، سپس نقى على بن محمد، سپس زكىّ حسن بن على، سپس فرزندش قائم به حق، مهدى امّت من، آن كه زمين را از عدل و داد پر كند چنانچه از ظلم و جور پر شده است، اينان اى جابر جانشينان و اوصيا و فرزندان منند، هر كس آنها را اطاعت كند مرا اطاعت كرده، و هر كس نافرمانى آنها را كند نافرمانى مرا كرده است، هر كس منكر آنان يا يكى از ايشان گردد مرا انكار كرده، بدانها خداى عز و جل آسمان را نگه دارد تا بر زمين نيفتند مگر به اذن او، و به آنها زمين را نگه داشته كه اهلش را نلرزاند.[١]

[١] كمال الدين: ٢٥٨.