الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٦٣ - حرف سين
خدا صلّى اللَّه عليه و اله ديدم كه شما با آنها مخالفيد و عقيده داريد كه آنها باطل است. آيا مىفرماييد كه اينان عمدا دروغ مىبندند و قرآن را به رأى خود تفسير كنند؟ سليم گويد: حضرت (به طرف من) متوجه شد و فرمود: پرسيدى پس جواب آن را دقّت كن و ياد گير؛ به درستى كه در دست مردم حق و باطل و راست و دروغ و ناسخ و منسوخ و خاص و عام و محكم و متشابه و حفظ و وهم مىباشد، و در عهد خود پيغمبر صلّى اللَّه عليه و اله بر آن حضرت دروغ بستند به حدّى كه حضرت در ميان مردم خطبهاى ايراد فرمود و در آن خطبه فرمود:
اى گروه مردم دروغگويان بر من زياد شدهاند، پس هر كه بر من دروغ بندد جايگاهش از آتش پر شود، پس از او نيز بر آن حضرت دروغ بستند، و حديث را چهار طايفه نزدت آورند كه پنجم ندارند،
يكى مرد منافق و دورويى كه تظاهر به ايمان كند و دستورات اسلام را به زبان آرد، و باكى از دروغ بستن به رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله عمدا ندارد، و اگر مسلمانان بدانند كه اين مرد منافق و دروغگو است از او نپذيرند؛ ولى گويند: اين مردى است كه پيغمبر را درك كرده و او را ديده و از او حديث شنيده است، در صورتى كه خداوند تو را به احوال