ده رساله محقق بزرگ فيض كاشانى - فيض كاشانى - الصفحة ١٢٨ - متن رساله راه صواب
امت يا فرقه اماميه بيابد، مثالش اجماع بر خلافت ابو بكر كه اهل ضلالت دعوى كردهاند از باب مكر و تلبيس و از كتاب با سنت بر آن حجتى نداشته بلكه مخالف كتاب و سنت بود، و خيار صحابه مثل اهل بيت آن حضرت (ع) و سلمان فارسى و مقداد بن اسود و ابو ذر غفارى و عمار بن ياسر و حذيفة بن اليمان و غيرهم- رضوان اللّه عليهم- مخالفت آن كردند تصريحا و تلويحا[١].
و همچنين اجماع فرقه اماميه بر اشتراط حضور امام معصوم- ٧- در وجوب عينى نماز جمعه كه جماعتى از متاخرين دعوى مىكنند از روى ظن و تخمين، يا آنكه مخالف كتاب و سنت و نصوص صريحه ائمه معصومين- :- است و بسيارى از علماى اين فرقه تصريح به خلاف آن كردهاند، خصوصا اخيار و اكابر ايشان مثل آن كسانى كه قول ايشان نقل از خدا و رسول است و هرگز از قرآن و حديث تجاوز نمىنمايند، و زمان ايشان به زمان اهل بيت (ع) نزديك است و به احكام دينيه اعرفند. و مثل اين اجماع، متواتر نمىباشد و آن را اجماع منقول به خبر واحد مىگويند و فى الحقيقه اجماع نيست.
سؤال هشتم: اجماع اگر مستندى از قرآن، يا حديث دارد، آن مستند حجت است، پس اجماع چه فايده دارد و به چه كار مىآيد، و اگر مستندى ندارد چرا حجت است، پس اجماع چه فايده دارد و به چه كار مىآيد، و اگر مستندى ندارد چرا حجت است و كه (كى) اول آن را پيدا كرده و چرا پيدا كرد؟
جواب: اجماع معتبر مستندى مىدارد چنانكه گفتيم و فايده آن، آن است كه اگر دو حديث متعارض شوند، يكى موافق آن اجماع باشد و ديگرى مخالف، و راوى هر دو در عدالت و ضبط و فقه مساوى باشند و آن موافق را بر
[١] - رك تاريخ يعقوبى ج ٢ ص ١٢٤.