ده رساله محقق بزرگ فيض كاشانى - فيض كاشانى - الصفحة ١٠٥ - متن رساله المحاكمة
و از حضرت امير المؤمنين- ٧- مرويست كه «هر كه ذكر خداى را پنهان كند، پس به تحقيق ذكر خداى را بسيار كرده است، بدرستى كه منافقان ذكر خداى را علانية مىكردند و پنهان ذكر نمىكردند، پس حق تعالى فرمود: «يُراؤُنَ النَّاسَ وَ لا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا»[١] يعنى به مردمان مىنمايند و ياد خداى نمىكنند مگر كم».
و از حضرت امام رضا- ٧- مرويست كه ذكر پست بهتر است از ذكر بلند به هفتاد چندان»[٢].
در حديثى ديگر وارد شده كه هيچ بنده نيست كه «لا اله الّا اللّه» بگويد و بكشد به گفتن آن آواز خود را، به عبارتى ديگر، و بلند كند به آن آواز خود را، الا آنكه فرو ريزد از او گناهان به زير قدمها، چنانكه مىريزد برگ درخت به زير درخت»[٣] و اين حديث محمولست بر قدرى از بلندى كه از حد اعتدال تجاوز نكند تا با آن آيات و احاديث سابقه جمع تواند شد، يا محمولست بر تهليلى كه در اذان گفته مىشود كه آن را هر چند بلند گويند، به جهت شنوانيدن فاضلتر است.
و از جمله امور شنيعه اين طايفه آنكه: در ميان كلمه طيبه توحيد، حرفى بيگانه مىآورند، و كلمه را مىكشند، و تغيير مىدهند، و ممزوج به اشعار مىسازند، و در اثناى ذكر كردن، گاه نعره مىكشند، و فريادى بر مىآورند، و گاه دست بر دست مىزنند، و گاه مىرقصند و گاه مىافتند، و گاه مىطپند، و امثال اين
[١] - نساء/ ١٤٢، كافي ج ٢ ص ٥٢١ البرهان ج ١ ص ٤٢٤.
[٢] - المحجة البيضاء ج ٢ ص ٢٢٩: و في الخبر العام« يفضل عمل السر على عمل العلانية سبعين ضعفا در روايت بالا ذكر است در اينجا عمل و لكن محتملا از اين روايت گرفته شده است، اللّه اعلم.
[٣] - بحار الانوار ج ٣٩ ص ١٩٦ از التوحيد ص ٥؛ عن النبى٦: ما من عبد يقول لا اله الا اللّه يمدّ بها صوته فيفرغ الا تناثرت ذنوبه تحت قدميه كما يتناثر ورق الشجر تحتها.