ده رساله محقق بزرگ فيض كاشانى - فيض كاشانى - الصفحة ٢١٦ - متن رساله الفت نامه
از اخوان بگيرد و در سعادت اخوت و صداقت بر روى خويش بگشايد و راه بهشت پيش گيرد، و هر كه در خويش آن قوت و توفيق و ثبات قدم نمىيابد، ثبات جمعيت اين سلسله را دعا كند تا به بركت ايشان فيضى به او برسد و چون عدد اين سلسله بسيار شود، هر يك را، احقاق همه حقوق دشوار گردد، بايد كه هر پنج و شش كه با يكديگر محشور مىباشند اداى حقوق يكديگر را لازم شمرند، و با ديگران، بعضى حقوق كه متعسر است، اسقاط نمايند تا كار به حرج و ضيق نه انجامد، بلكه هر دو كس را كه با هم مناسبتى تام و اتحادى كامل باشد، ايفاى جميع حقوق لازم است و با بقيّه پنج و شش آنچه ميسر شود، به فعل بايد آورد.
بنابر اين، مراتب الفت سه مىشود:
يكى الفت اخص و آن در ميان دو كس متحقق مىتواند شد و بس، و اشاره به اين مرتبه است آنچه حكما گفتهاند:
دوست تو آن نيست كه در حقيقت عين تو باشد و در صورت غير.
دوم: الفت خاص و آن در ميان پنج و شش مىتواند بود نه زياده.
سيم: الفت عالم و آن در ميان مجموع سلسله تحقق مىتواند يافت، و هر چند عدد كمتر مىشود، حقوق بيشتر شود و از حق اللّه بحت، چيزى كم نمىتواند شد و حقوق ديگر را در مراتب ثلث اخوان خود تعيين خواهند فرمود، و از جمله حقوقى كه ما ذكر كرديم و اگر بر آن نيز چيزى افزايند مختارند.
و بايد كه از جمله حقوق ملتزمه، تصافح باشد يعنى گرفتن دست يكديگر كه كنايه است از صفاى خاطر از غبار ملالى نسبت به يكديگر، چه در حديث آمده كه «هر گاه دو مؤمن بيكديگر رسند و دست يكديگر را بگيرند،