ده رساله محقق بزرگ فيض كاشانى - فيض كاشانى - الصفحة ٢٠٩ - متن رساله الفت نامه
و از اينجاست كه در باب نماز جماعت از حضرت سيد الانام- عليه و آله الصلوة و السلام- مبالغه در اين مرتبه منقول است كه مىفرمودند كه هر كه در نماز جماعت تهاون ورزد مستحق آن تواند بود كه آتشى افروزند و او را در آن بسوزند[١].
و اين امر عظيم مهم اعنى [بر] طريقه جمعيت و الفت و مرافقت و اخوت در دين در زمان ما مندرس شده و قلوب اكثر اهل ايمان را با يكديگر تنافرى و تخالفى روى داده و نفاق و ريا در ميان اكثر مردم شايع شده به حيثيتى كه سه كس بلكه دو نيز نادر يافت مىشود كه ميان ايشان مصادقتى بىريا و نفاق باشد از براى خدا و به جهت امر دينى.
و اين باعث شده بر آنكه اهل ايمان را بسيارى از خصال و ملكات پسنديده فوت مىشود و در بسيارى از طاعات و عبادات تقصير واقع مىشود، خصوصا طاعتى كه مشروط و موقوف باشد بر اجتماع، مثل جمعه و جماعات وصله و مواسات و مانند آن، و معلوم است كه هر چند جمعيت و الفت بيشتر باشد طاعت و عبادت بيشتر به ظهور مىتواند آمد و بسا خيرات در جمعيت مسير است كه در انفراد ميسر نيست، و آنچه به دست جماعت جارى مىتواند شد عشر عشير آن بر دست منفرد جارى نمىتوان شد.
قال بعض الحكماء «اجتماع الجماعات في بيوت العبادات بصدق النيات و صنعاء الطوبات تحل ما عقدته الافلاك الدايرات».
و تهذيب اخلاق كه مدار نجات آخرت موقوف بر آنست، بىجمعيت
[١] - التهذيب ج ٣ ص ٢٥ رقم ٨٧: عن ابى عبد اللّه ٧ قال: سمعته يقول« ان اناسا كانوا على عهد رسول اللّه ٦ أبطاوا عن الصلاة في المسجد، فقال رسول اللّه ٦: ليوشك قوم يدعون الصلاة في المسجد ان نأمر بحطب فيوضع على ابوابهم فتوقد عليهم نارا فتحرق عليهم بيوتهم».