ده رساله محقق بزرگ فيض كاشانى - فيض كاشانى - الصفحة ٢٠٨ - متن رساله الفت نامه

و باز امر فرموده كه در هر هفته يك نوبت همه اهل شهر، در يك موضع جمع شوند و نماز جمعه به جماعت ادا نمايند تا موالفت و موانست ميان تمام اهل شهر حاصل گردد.

و باز فرموده كه در هر سال دو نوبت اهل شهر و رساتيق، تمام در صحراى وسيع مجتمع گردند و نماز عيد به جماعت ادا كنند تا به واسطه آن اجتماع عام، ميانه اهل شهر و رساتيق، انس و الفت پيدا شود و با يكديگر آشنا شوند.

و باز از براى حصول اين محبت و مودت ميانه اهل و ارباب بلاد بعيده و اقاليم مختلفه، حكم فرموده كه همه مكلفين ذكرا كان او انثى، بايد كه در مدت عمر خود در وقتى معين يكبار در شريف‌ترين امكنه كه عبارت از بقعه تواند بود كه مولد و منشأ حضرت خاتم است، جمع شوند تا ميان جميع افراد امت موانست و مودت حاصل شود و تخصيص آن بقعه شريفه از براى حصول اين غرض، بنا بر آنست كه از مشاهده آن موطن، افراد امت تذكر شارع و ازدياد محبت و مودت اهل بيت آن سرور كه به فحواى كريمه‌ «قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌»[١] مزد رسالت تواند بود، حاصل شود، و عظمت و احترام سيد الانام نزد ملك علام ايشانرا متيقن گردد.

و از اينجا بر لبيب متفطن ظاهر مى‌شود كه غرض شارع در جميع تكاليف شرعيه، تحصيل اين نوع الفتى است كه مستحفظ نظام كل عالم تواند بود، و لهذا بعضى از حكما گفته‌اند كه همچنانكه دعوت جميع انبياء از حيثيت علم، اثبات توحيد پروردگار است و نفى شريك از او، از روى عمل نيز به حصول وحدت راجع مى‌گردد.

[١] - شورى/ ٢٣.