ده رساله محقق بزرگ فيض كاشانى - فيض كاشانى - الصفحة ١٢٣ - متن رساله راه صواب

و مثل حديث حضرت امام جعفر صادق (ع) «كه هر چيزى مطلق است، يعنى مباح است تا آنگاه كه نهى در او وارد شود»[١].

و غير اين دو از احاديث و بالجمله قرآن و اهل بيت، امت را كافى است و به غير اين دو اصلا هيچ اصلى احتياج نيست و لهذا در اواخر انزال قرآن و امر پيغمبر ٦ در حجة الوداع به نصب امير المؤمنين (ع) به خلافت اين آيه كه در سوره مائده است- و آن اخر سوره ايست از قرآن كه نازل شده- فرستاده شد كه‌ «الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً»[٢] يعنى امروز كامل ساختم از براى شما دين شما را و تمام گردانيدم بر شما نعمت خود را و خوشنود شدم و پسنديدم از براى شما دين اسلام را كه متدين به آن باشيد.

ليكن چون اهل ضلالت سر از متابعت اهل بيت (ع) كشيدند و مستندى ديگر نداشتند، ناچار اصلى چند از پيش خود وضع كردند مثل قياس و استحسان و اتفاق آراى مردمان و تاويل متشابهات قرآن به آراى خود و غير آن از اصول واهيه كه اتفاق ظنون در امثال آن از ممتنعات است و هر روز رأى جديد در آن سانح مى‌شود، مثل آنكه امر به شى‌ء مستلزم نهى است از ضد آن، و نهى در عبادت مستلزم فساد آن عبادت است الى غير ذلك، و بسيارى از مزخرفات و جهالات كه به كار هيچكس نمى‌آيد، داخل مسائل دينيه كرده‌اند، هم در اصول و هم در فروع، و جاهلان را در گمان افكندند كه دانستن آنها ضرورى است بلكه از اهم مسايل دينى است با آنكه نه در قرآن از آنها اثرى بود و نه از سنت خبرى.

[١] - كل شى مطلق حتى ترد فيه النهى. من لا يحضره الفقيه ج ١ ص ٣١٧.

[٢] - مائده/ ٣.