ده رساله محقق بزرگ فيض كاشانى - فيض كاشانى - الصفحة ١٠٣ - متن رساله المحاكمة
در هر فرقه خوب و بد مىباشد، خصوصا اين دو فرقه كه اكثر افراد از ايشان نيستند، بلكه خود را به ايشان شبيه ساختهاند، تا معزز باشند و مال و جاه بيابند، اگر كسى بديده بصيرت نظر كند، مىبيند كه اكثر، قصد قربت در تحصيل كمال ندارند، قومى به مزخرفاتى كه آموختهاند خود را كامل مىدانند، بلكه از علما مىشمرند، از عقائد ايمانى و اركان دينى به اسمى و رسمى قناعت كرده و با اين حال گاهى در صدد طعن يكديگر بر مىآيند، و گاهى ديگران را هدف تير طعن مىنمايند و زهر قهر بر جراحت سينه مجروحان مىپاشند، و در رد و انكار و سرزنش و اضرار روز به روز مصرتر مىباشند، خار وحشت بر رخسار الفت مىكشند و خاك كدورت، بر ديدار وفا از سر كلفت مىزنند، و قومى لباس تلبيس و ريا پوشيده و جام غرور از دست ابليس نوشيده، مشتهيات طبع و هوى را تابع، و از اركان دين، به هاى و هوى قانع شدهاند، آنكه خدا را پرستد، بسيار كم است، و كم كسى را راهى به او هست اما «صد خار را ز بهر گلى آب مىدهند».
|
در كسوت فقر، كاملان مىباشند |
در زير نمد، اهل دلان مىباشند |
|
|
مقصود ز صد هزار درويش، يكيست |
منكر نشوى كه جاهلان مىباشند |
|
و از اين جاهلان عالم نما، و ناقصان كامل نما، روز بروز امور شنيعه و قبايح قطيعه، صادر مىشود كه باعث بد نامى علما و عباد مىگردد.
|
پوشيده مرقعاند، ازين خامى چند |
بر بسته ز طامات الف لامى چند |
|
|
نا رفته ره صدق و صفا گامى چند |
بد نام كننده نكو نامى چند |
|