ده رساله محقق بزرگ فيض كاشانى - فيض كاشانى - الصفحة ٨٦ - متن رساله زاد السالك
دخل تمام در تنوير قلب دارد.
هفدهم: هر روز قدرى از قرآن تلاوت كردن و اقلش پنجاه آيه است[١] به تدبر و تأمل و خضوع، و اگر بعضى از آن در نماز واقع شود بهتر است.
هيجدهم: قدرى از اذكار و دعوات ورد خود ساختن در اوقات معينه خصوصا بعد از نمازهاى فريضه، و اگر تواند كه اكثر اوقات زبان را مشغول ذكر حق دارد و اگر چه جوارح در كارهاى ديگر مصروف باشد، زهى سعادت.
از حضرت امام محمد باقر ٧ منقول است كه «زبان مبارك ايشان در اكثر اوقات تر بوده است به كلمه طيبه لا اله الا اللّه، اگر چيزى مىخوردهاند و اگر سخن مىگفتهاند و اگر راه مىرفتهاند الى غير ذلك»[٢] چه اين ممد و معاونى قوى است مرسالك را و اگر «ذكر قلبى» را نيز مقارن «ذكر لسانى» سازد به اندك زمانى فتوح بسيار رو مىدهد تا مىتواند سعى نمايد كه دم بدم متذكر حق مىبوده باشد تا غافل نشود كه هيچ امرى به اين نمىرسد در سلوك، و اين مددى است قوىّ در ترك مخالفت حق سبحانه به معاصى.
نوزدهم: صحبت عالم و سؤال از او و استفاده علوم دينيه به قدر حوصله خود، تا مىتواند سعى كند كه علمى بر علم خود بيفزايد «اكيس الناس من جمع علم الناس الى علمه»[٣] صحبت اعلم از خود را فوزى عظيم شمرد و از
[١] - اين سخن بر گرفته از حديثى است در كافى كتاب القرآن باب في قراءة القرآن ج ص: عن ابي عبد اللّه( ع): قال القرآن عهد اللّه على خلقه فقد ينبغى للمرء المسلم ان ينظر في عهده و ان يقرأ منه في كل يوم خمسين آيه.
[٢] - عن ابي عبد اللّه( ع): و كان ابي كثير الذكر لقد كنت امشى معه و انه ليذكر اللّه و آكل معه الطعام و انه ليذكر اللّه و لقد كان يحدث القوم و ما يشغله ذلك عن ذكر اللّه و كنت ارى لسانه لازقا بحنكه يقول:
لا اله الا اللّه الكافى ج ٢ ص ٤٩٨، المحجة البيضاء ج ٢ ص ٢٦٨.
[٣] - امالي الصدوق مجلس ٦ حديث ٤، ورك: الاجازه الكبيرة ص ٤٦.