شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ٥٨ - اتصاف به صفات حقيقيه ذات الاضافه

اعلان مى‌كند كه نه فقط بنى آدم، نعمتهاى بى شمار را خواستار شدند، بلكه همه موجودات فراز و نشيب دائما در دعا و نيايش و عرض حاجتند.

و بنابراين، دعا كننده در مورد بحث كه عرض مى‌كند: «اسمع دعائى»- دعايم را مسموع گردان، ارزشمندترين خواستنى‌ها را از خداوند متعال مى‌خواهد و مدلول عرضش اين است:

خدايا دعايم را دعاى حقيقى‌اى كه زبانه برخاسته از فطرت «الله» است قرار ده كه مورد اجابت و مسموع حضرتت مى‌باشد، چه القاى چنين اخگرى در سينه‌ام و خود سينه آتش افروز و دل سوزناك جملگى از حضرتت نشأت مى‌گيرد، زيرا اين تويى كه:

خدايا همان گونه كه دعاى شهداى حريم كعبه ذيحجه امسال كه در قنوت نماز عيد فطر امسال به درگاهت نمودند:

ادخلنى في كل خير ادخلت فيه محمدا و آل محمد.

خدايا به ما منت گذار كربلاى ديگرى در حريم كعبه ايجاد كنيم.

به بهترين وجهى اجابت فرمودى و جوار كعبه را كربلاى آنان نمودى و ابن سعود كه يك «واو» بر ابن سعد اضافه دارد، ابن سعد اين كربلا فرمودى، اى خدا: «اسمع دعائى».