شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ٤٧ - صلوات بر پيامبر و اهل بيتش

در وسائل الشيعه از عبد الله بن سنان، به سند صحيح از امام صادق ٧ روايت كرده كه رسول الله فرمودند:

اذا صلى على و لم يتبع بالصلاة على اهل بيتى كان بينها و بين السماوات سبعون حجابا و يقول الله تبارك و تعالى:

لا لبيك و لا سعديك يا ملائكتى لا تصعدوا دعاءه ان لم يلحق بالنبي عترته فلا يزال محجوبا حتى يلحق بى اهل بيتى.[١] هنگامى كه درود و صلوات بر من فرستد و صلوات بر اهل بيتم را به دنبال نيارد، بين اين صلوات و آسمان‌ها هفتاد حجاب و مانع خواهد بود و درودش به مقام قبول نمى‌رسد و خداوند متعال به چنين درود فرستنده‌اى مى‌فرمايد: اجابت و خوش آمدى براى تو نيست، اى فرشتگانم! دعاى وى را بالا مبريد اگر عترت رسول الله را به آن حضرت در درود ملحق نكنند. پس همواره دعاى او ممنوع و محجوب از عروج به منصه قبول است، مگر اهل بيتم را در درود به من ملحق نمايد.

الغرض ابتدا به درود و صلوات بر آل البيت : كه از آداب دعا و مناجات و راز و نياز با حضرت قاضى الحاجات است، چنانكه در مناجات مورد بحث ابتدا و اختتام به آن گرديده است، به اين جهت است كه آن بزرگواران : صراط اقوم إلى الله تعالى هستند كه هر كس اراده «الله» دارد بايد از اين صراط مستقيم طى طريق كند: «من اراد بدء بكم» حتى فرائض خمس بدون تشريك آنان در صلوات و درود بر رسول الله ٦ در تشهد مورد قبول نيست، و هم اكنون ديوان محمد بن‌

[١] - حديث ١٠- باب ٤٢ از ابواب ذكر.