شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ٢٥ - تجلى عرفان از مناجات ماه شعبان

زمزمه به اين راز و نياز مداومت داشته‌اند.

مقصودم از اين كلام، ذكر خيرى از اين شيعه با اخلاص بوده كه در آن عصر تاريك، عصرى كه عقربه زندگى امام المحدثين «كلينى» قدس سره ميزان تاريكى آن را نشان مى‌دهد، اين بزرگوار يعنى «ابن خالويه» چون نجم فروزانى در سرزمين حلب نور افشان بوده و منظورم از تذكره ايشان تصحيح سند مناجات مورد بحث نبوده است چه صحيحترين سند و عالى‌ترين مدرك، صدور اين مناجات از خاندان رسالت : همانا علو مضامين نفس اين مناجات است. [١] كه آهنگ موزونش، فطرتهاى خفته را با آرامى و خشنودى بيدار مى‌كند، و از رنجهاى شوم دلبستگى به جاه و مقام و مال و منال موهوم و رؤيايى، رهايى مى‌بخشد و نفوس را از گنده‌نمايى و مشام جانها را از گندبويى خلاص مى‌كند، و شوق و شيفتگى فسخ ناپذيرى در اتصال به حق را پديد مى‌آورد، و سر و ضمير را با سرعتى اعجاب انگيز، به جنبش و حركت در مى‌آورد كه هر چه زودتر، أنانيت نزاع انگيزش را در بحر

______________________________ [١] چنانكه در «علم حديث» توضيح داديم: نه هر حديث صحيحى قابل عمل است و نه هر خبر ضعيفى متروك، چه بسا خبر صحيح، به جهت معرض عنه بودن اصحاب و يا مخالف با كتاب و عقل بودن قابل عمل نيست و بر عكس، چه بسا خبر ضعيفى به جهت قرائن خارجية از قبيل موافقت با شهرت و كتاب و سنت و عقل و يا داشتن محتوايى بس بلند كه القاء آن از افراد معمولى متصور نيست مانند خطب، كتب و حكم نهج البلاغه و يا دعاى كميل و يا صحيفه سجاديه و نظاير اين‌ها قابل عمل است (علم حديث نوشته اينجانب، ص ٢٨٧) عليهذا همان‌گونه كه حضرت استاد متذكر شده‌اند: اگر در صحت سند اين مناجات، كسى شبهه‌اى داشته باشد، هيچ‌گاه در محتواى بلند آن نمى‌تواند شبهه كند از اين رو از قبيل قضايائى است كه «قياساتها معها».