شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ١٨٦ - طور طمأنينه بالله

و نماز بى ذكر و حضور با آستين انباشته از صد بت ريا، با باد استغنا، طمأنينه بر باد مى‌رود، و نماز ناهى از فحشا و منكر و زرق و سالوس و ريا، نمازى كه تهذيب نفس و صفاى روح و آراستگى به صفات ملكوتيان را موجب است، جايگزين‌ «ويل للمصلين» مى‌گردد، و مقدسات از دام تزوير بودن منزه مى‌شوند و طبعا گستردگى اين خلق الهى، مستلزم آسايش جامعه است و اين آرامشهاى قلوب، آسايش‌هاى ابدان و معايش و معاشرات را به دنبال خواهند داشت و سعى و تلاش در تحصيل و استقرار اين معنويت در جامعه، نه فقط بهبود بخشيدن به معنويات است بلكه سعى و تلاش در تأمين اقتصاد و معيشت جامعه به بهترين طريق است، زيرا انتشار طمأنينه دل، در اجتماع از هزارها جنايت و دغل و دروغ و دزدى و خيانت و بزهكارى و تبهكارى كه ميلياردها بودجه براى پيشگيرى و زدودن آثار بعد الوقوع صرف مى‌شود، جلوگيرى مى‌كند و كسى را با كسى جز مودت و خيرخواهى كارى نيست، زيرا با طمأنينه دلها، زبانها صادق و نظرها حق و نيتها پاك و سريرتها نيك و وفاى به عهود و مواثيق، نقض ناپذير و ... گرديده‌اند و چنان مجتمعى، بهشتى است بى آزار.

بلكه با تكامل طمأنينه، موضوعى براى اين امور باقى نمى‌ماند، و انسان كامل الطمأنينه كه سرش آينه جمال خداى تعالى است و جز خدا نمى‌بيند، تحسين و تقبيح مردم براى اعمال وى، ميزانيت ندارد، و معيار وى‌ «انا لله و انا إليه راجعون» است و البته در اين كوى، اهل كام و ناز راه ندارند، رهروى بايد جهانسوزى نه خامى‌