شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ١٤٨ - حسن ظن به خداى تعالى

اواجهك به من قلة استحيائى من نظرك و اطلب العفو منك اذ العفو نعت لكرمك.

الهى اگر در كنار طاعتت، عملم ناچيز است، در كنار اميدوارى به كرمت، آرزويم بزرگ است.

الهى چگونه از آستان جودت، تهيدست و محروم بر مى‌گردم در صورتى كه حسن ظن من به جودت اين بوده كه بر من خواهى رحمت آورد، و مقرون به نجاتم بر مى‌گردانى؟

الهى در حالى كه عمرم را در تيره‌روزى غفلت از تو تباه نمودم، و دوران جوانيم را در مستى دورى از تو فرسوده ساختم، در ايامى كه مغرور پرده‌پوشى تو بودم و در راه غضب تو گام بر مى‌داشتم بيدار نگشتم، اى خدا هم اكنون من آن عبد فرزند عبد توأم كه در پيشگاه تو ايستاده و كرم عميمت را وسيله باز يافتن در حوزه بخشايشت قرار داده‌ام.

الهى من عبدى هستم كه به آستانت جهت عذرخواهى از كردارهاى زشتى كه ناشى از كم حيائيم در محضرت بوده، آمده‌ام و از درگاهت خواستار عفو و گذشت از اوصاف كرم تو است.

حسن ظن به خداى تعالى‌

حسن ظن به جود و رحمت باريتعالى چنانكه مى‌بينيد مورد استناد نجات و رهايى از خوارى تهيدستى و حرمان واقع شده است و دعا كننده عارف، حرمان و نوميدى را با وجود حسن ظن به خداى‌