شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ١١٦ - خودفريبى و تسويف

و جميل به من روا نداشتى. الهى، امورم را آن گونه كه شايسته تست به انجام رسان و فضل خود را به گنهكارى كه غريق امواج جهالت است، بازگردان.

خودفريبى و تسويف‌

موضوع مهمى كه در اين فرازهاى از مناجات مورد بحث، جلب توجه مى‌كند، موضوعى است كه فراز: «جرت على نفسي في النظر لها» در بردارد. نظر همان گونه كه به معنى «ديدن و تأمل كردن» آمده است، به معنى «انظار و مهلت دادن» نيز آمده كه همين معنى در فقره ياد شده، منظور است و ما آن را مساوى با «تسويف و خودفريبى» تفسير نموديم كه اين صفت رذيله، ريشه عريق در «طول امل» دارد. و نهايتا از حب دنيا متغذى مى‌گردد و مولانا النراقى قدس سره در «جامع السعادات» مى‌گويد:

قد ورد ان اكثر اهل النار صياحهم من سوف، يقولون و احزناه من سوف.[١] روايت شده كه ناله بيشتر اهل جهنم از «سوف» (مماطله و به تأخير انداختن) است و ناله وا حزناه از سوف گفتن و مماطله وظايف سر مى‌دهند.

«سوف» مانند «س» بر فعل مضارع داخل مى‌شود و آن را به‌

[١] - ج ٣، ص ٣٣.