ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٥٧ - شرحهاى كتاب فضل قرآن

استناد به وحى الهى دارد، در اين صورت اگر قرآن با ترتيب ديگرى در نزد على بن ابى طالب بوده است بايد گفت: قرآن داراى دو درجه است و مانند احكام واقعى اولى و واقعى ثانوى هر دو درجه آن از مقام وحى رسيده و يكى كه در خور فهم عموم بوده به همه آموخته شده و ديگرى كه زمينه خاصى مى‌خواسته به على (ع) سپرده شده است، بنا بر اين هم حاق قرآن موجود در نزد على (ع) با اين قرآن تفاوتى ندارد گرچه از نظر ترتيب خاص مطالب ديگرى هم از آن استفاده مى‌شود.

٣- اختلاف توضيحى:

يعنى در مصحف على بن ابى طالب توضيحاتى از بيانات پيغمبر (ص) وجود داشته است به عنوان حاشيه يا بين الهلالين كه موارد نزول و موارد تطبيق آيات و برخى نكات رافع اختلاف بيان شده بوده است و با وضع حكومت سقيفه موافق نبوده، و شايد منظور از مصحف مورد روايت ١٦ اين باب كه امام رضا (ع) به بزنطى داده است از اين باب بوده كه در ضمن كلمه: «لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ الْمُشْرِكِينَ‌» نام هفتاد نفر رجال قريش كه پاى ورقه اتحاديه يهود و مشركين بر عليه اسلام امضا داده بودند به نام خود و پدرشان بين الهلالين مثلًا توضيح داده شده است.

و بنا بر اين هم متن مصحف على بن ابى طالب (ع) با قرآن موجود اختلافى نداشته است و به هر حال نمى‌توان گفت كه اين متن قرآن موجود كم و كاستى دارد و يا اينكه در آن تحريف لفظى و اختلاف متنى بوجود آمده است با اينكه همين قرآن موجود در طول دوران ائمه معصومين مورد اعتماد آنها و عموم شيعه بوده است و اخبار غير قابل انكارى در صحت آن صادر شده و همان را ميزانِ شناختنِ حقائق اسلام دانسته و در مورد اختلاف اخبار وارده از پيغمبر و ائمه موافقت با آن را معيار درست بودنِ خبر قرار داده‌اند و در باره صحت هر تشريع و حكم اسلامى از اصول و فروع بدان تمسك كرده‌اند و آن‌