ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٩١ - باب صلوات و طلب رحمت براى پيغمبر محمد(ص) و خاندانش(ع)

ياد خدا آمد برخاست و نماز خواند، در پاسخم فرمود: در اين صورت خدا تكليف نابه جا و زورى كرده است، پس من گفتم: پس چگونه است معنى آن؟ فرمود:

هر وقتى به ياد پروردگارش آيد، صلوات بر محمد و آلش فرستد.

١٩- از امام صادق (ع)، فرمود:

هر گاه يكى از شماها نماز بخواند و در نمازش نام پيغمبر (ص) را نبرد، نمازش او را به جز راه بهشت برد.

و رسول خدا (ص) فرمود: من در نزد هر كس نام برده شوم و بر من صلوات نفرستد، به دوزخ رود و خدا او را دور كند، و فرمود (ص) من نزد هر كسى نام برده شوم و صلوات بر مرا فراموش كند، از راه بهشت به خطا رفته باشد.

٢٠- امام صادق (ع) فرمود كه: رسول خدا (ص) فرموده:

هر كه نام مرا نزد او برند و فراموش كند بر من صلوات بفرستد، خدا او را به راهى جز راه بهشت برد.

٢١- امام صادق (ع) فرمود: پدرم شنيد كه مردى به پرده خانه كعبه چسبيده و مى‌گويد:

بار خدايا! رحمت بفرست بر محمد، پس پدرم به او فرمود:

اى بنده خدا! آن را دنباله بريده مكن، حق ما را به ستم مبر، بگو

: اللّهم صل على محمد و أهل بيته‌

.