ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٤١ - باب عطسه و تسميت(يعنى جوابى كه در برابر عطسه گويند)
از حق ما كاست، سپس فرمود: هر گاه يكى از شماها عطسه زند بگويد:
الحمد للَّه رب العالمين و صلى اللَّه على محمد و اهل بيته
، گويد: آن مرد اين ذكر را گفت و امام باقر (ع) هم به او جواب عطسه را داد.
١٠- از فضيل بن يسار، گويد: به امام باقر (ع) گفتم:
راستى مردم صلوات بر محمد و آلش را در سه جا بد مىدارند: گاه عطسه و هنگام سر بريدن و در وقت جماع.
امام باقر (ع) فرمود: چه دردى دارند، واى بر آنها نفاق كردند، خدا لعنتشان كند.
١١- از سعد بن ابى خلف كه امام باقر (ع) را شيوه اين بود كه: چون عطسه مىزد، به او گفته مىشد: يرحمك اللَّه، مىفرمود:
يغفر اللَّه لكم و يرحمكم
، و هر گاه انسانى در برش عطسه مىزد، مىگفت: يرحمك اللَّه عز و جل.
١٢- از امام صادق (ع) كه:
يك پسر نابالغ نزد رسول خدا (ص) عطسه زد و گفت:
الحمد للَّه، و پيغمبر (ص) به او گفت:
بارك اللَّه فيك
. ١٣- از محمد بن مسلم، از امام باقر (ع)، فرمود:
چون كسى عطسه زند، بگويد:
الحمد للَّه [رب العالمين] لا شريك له، و هر كس جواب عطسه دهد، بگويد: يرحمك اللَّه
، و