ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٩٥ - كتاب فضل قرآن

قيامت سه دفتر باشد: دفترى كه در آن نعمتها ثبت است و دفترى كه در آن حسنات ثبت است و دفترى كه در آن سيئات ثبت است، و دفتر نعمتها را با دفتر حسنات برابر كنند و نعمتها همه حسنات را فرا گيرند و غرفه كنند و دفتر سيئات به جا ماند و آدمى زاده مؤمن را پاى حساب بخوانند و قرآن در زيباترين صورتى جلو او پيش آيد و گويد: پروردگارا! من قرآنم و اين بنده مؤمن تو است كه خود را به رنج مى‌انداخت براى خواندن من و شبش را در تمرين من، طولانى مى‌كرد، و چون به نماز شب مشغول مى‌شد اشك از چشمش روان مى‌گردد، او را خشنود ساز چنانچه مرا خشنود ساخت، فرمود: پس خداى عزيز و جبار مى‌فرمايد: اى بنده من! دست راستت را باز كن و خدا دست راستش را از رضوان عزيز جبار پر مى‌كند و دست چپش را از رحمت خدا، سپس به او گفته مى‌شود: اين بهشت برايت مباح است، بخوان و بالا رو و چون آيه‌اى بخواند درجه‌اى بالا رود.

١٣- از زهرى كه على بن الحسين (ع) مى‌فرمود:

اگر همه مردم ميان مشرق تا به مغرب بميرند، من هراسى ندارم پس از اينكه قرآن با من است، و شيوه‌اش بود كه هر گاه‌ مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ‌ را مى‌خواند، آن را تكرار مى‌كرد تا نزديك بود بميرد.

١٤- از اسحاق بن غالب كه امام صادق (ع) فرمود: هر گاه خداى عز و جل خلق اولين و آخرين را در محشر جمع كند به ناگاه‌